Podmiot gospodarczy

Podmiot gospodarczy to, w rozumieniu ustawy o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze, podmiot należący do jednej z kategorii wskazanych w tej ustawie i objęty obowiązkami dotyczącymi dostępności. Chodzi o producenta, jego upoważnionego przedstawiciela, importera, dystrybutora albo usługodawcę. Kategorie te mają charakter alternatywny, co oznacza, że do uznania danego podmiotu za gospodarczy w tym znaczeniu wystarczy przypisanie go do jednej z nich, pod warunkiem że podlega obowiązkom określonym w ustawie.

Pojęcie nie oznacza więc ogólnie każdej osoby lub organizacji prowadzącej jakąkolwiek aktywność gospodarczą. Jest to określenie używane funkcjonalnie, dla wskazania podmiotów uczestniczących w obrocie produktami albo świadczeniu usług, na których ustawa nakłada wymagania związane z ich dostępnością. O tym, czy dany podmiot mieści się w tej kategorii, decyduje jego rola, na przykład wytwarzanie produktu, reprezentowanie producenta, sprowadzanie produktu, jego dystrybucja lub świadczenie usługi, a także objęcie go zakresem obowiązków ustawy.

W praktyce definicja służy ustaleniu, kto jest adresatem regulacji dotyczących dostępności. Pozwala przyporządkować obowiązki do właściwego uczestnika łańcucha dostaw lub do usługodawcy i odróżnić podmioty, które podlegają ustawie, od tych, których jej wymagania nie obejmują. Ma zatem znaczenie przy ocenie, kto powinien uwzględniać wymagania dostępności w swojej działalności oraz kto może ponosić odpowiedzialność za ich niewykonanie, zgodnie z właściwymi przepisami.

Wyrażenie „podmiot gospodarczy” występuje także w innych aktach prawnych, między innymi w regulacjach dotyczących bezpieczeństwa produktów, obrotu wodami, prawa podatkowego, wykonywania kary pozbawienia wolności, działalności zawodowej i spraw związanych z gruntami. W tych przepisach jego znaczenie wynika z konkretnego kontekstu i nie musi być tożsame z definicją przyjętą w ustawie dotyczącej dostępności.