Podmiot ekonomii społecznej

„Podmiot ekonomii społecznej” to ustawowo określona kategoria podmiotów, które łączą działalność społeczną, integracyjną, zawodową albo gospodarczą z realizacją celów ważnych dla wspólnoty. W ustawie „Ekonomia społeczna” pojęcie to służy do wskazania, jakie organizacje i jednostki mogą być traktowane jako uczestnicy tego obszaru. Nie chodzi więc o każdy podmiot, który dobrowolnie określa swoją działalność jako społeczną, lecz o podmioty należące do rodzajów wymienionych w przepisie.

Do tej kategorii zaliczają się przede wszystkim:

• spółdzielnie socjalne, spółdzielnie pracy, w tym spółdzielnie inwalidów i spółdzielnie niewidomych, oraz spółdzielnie produkcji rolnej,
• warsztaty terapii zajęciowej i zakłady aktywności zawodowej,
• centra integracji społecznej i kluby integracji społecznej,
• organizacje pozarządowe wskazane w przepisach o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie,
• podmioty należące do wybranych kategorii określonych w tych przepisach.

Definicja obejmuje zatem zarówno spółdzielnie, jak i jednostki służące rehabilitacji, integracji społecznej lub aktywizacji zawodowej, a także określone organizacje pozarządowe i inne podmioty wskazane w przepisach odsyłających. Jednocześnie ustawodawca wyraźnie wyłącza z tej kategorii partie polityczne, europejskie partie polityczne, związki zawodowe, organizacje pracodawców, samorządy zawodowe, fundacje utworzone przez partie polityczne oraz europejskie fundacje polityczne.

Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na tym, że pozwala jednoznacznie ustalić, które podmioty są objęte rozwiązaniami przewidzianymi dla ekonomii społecznej. Podmiot spełniający ustawowe kryteria może być rozpoznawany jako uczestnik tego sektora, natomiast sam społeczny charakter działalności nie wystarcza, jeśli podmiot nie należy do jednej z wymienionych kategorii. Definicja porządkuje więc zakres stosowania ustawy i odróżnia podmioty ekonomii społecznej od innych organizacji działających w sferze publicznej lub gospodarczej.