Podmiocie finansowym

„Podmiot finansowy” to określenie używane w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” na oznaczenie podmiotu należącego do jednej z dokładnie wskazanych kategorii instytucji działających na rynku finansowym. O zakwalifikowaniu decyduje więc nie sama nazwa podmiotu ani fakt prowadzenia działalności związanej z finansami, lecz przynależność do jednej z grup wymienionych w przepisie.

Zakres tego pojęcia obejmuje w szczególności:

• firmy inwestycyjne, banki oraz instytucje kredytowe w rozumieniu przepisów Prawa bankowego;
• zakłady ubezpieczeń;
• towarzystwa funduszy inwestycyjnych oraz różne rodzaje funduszy inwestycyjnych, w tym fundusze otwarte, specjalistyczne fundusze otwarte i fundusze zamknięte;
• alternatywne spółki inwestycyjne oraz podmioty nimi zarządzające;
• spółki zarządzające, fundusze zagraniczne, unijne AFI i zarządzających z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych;
• fundusze emerytalne i towarzystwa emerytalne w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych;
• CCP, czyli centralne kontrahenty, oraz centralne depozyty papierów wartościowych.

Definicja ma charakter odsyłający w tym sensie, że przy części kategorii nakazuje stosować znaczenie nadane im w innych ustawach. Dzięki temu to samo pojęcie obejmuje zarówno podmioty świadczące usługi inwestycyjne, jak i instytucje związane z bankowością, ubezpieczeniami, funduszami, emeryturami oraz infrastrukturą rynku kapitałowego.

W praktyce definicja służy do ustalenia, które instytucje są traktowane jako podmioty finansowe na potrzeby przepisów ustawy. Jeżeli dalszy przepis posługuje się tym określeniem, jego zastosowanie może zależeć od tego, czy dana instytucja mieści się w jednej z wymienionych kategorii. Pojęcie porządkuje więc zakres podmiotowy regulacji i pozwala odnosić określone wymagania, uprawnienia lub mechanizmy przewidziane w ustawie do jasno określonej grupy profesjonalnych uczestników rynku finansowego.