Podatek od towarów i usług

„Podatek od towarów i usług” to określenie używane w przepisach w znaczeniu podatku VAT, a także jego odpowiednika stosowanego w innych państwach członkowskich. Pojęcie obejmuje zatem dwa rodzaje danin: podatek pobierany na podstawie polskich przepisów regulujących podatek od towarów i usług oraz podatek od wartości dodanej pobierany zgodnie z prawem państwa członkowskiego.

Definicja ma charakter odsyłający i funkcjonalny. Nie tworzy odrębnego podatku, lecz wskazuje, jakie obciążenia należy rozumieć jako podatek od towarów i usług na potrzeby przepisów, w których użyto tego zwrotu. Istotne jest nie tylko formalne oznaczenie daniny, lecz także jej podstawa prawna: w Polsce musi nią być ustawa o podatku od towarów i usług, natomiast w innym państwie członkowskim przepisy przewidujące pobór podatku od wartości dodanej.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych definicja wyznacza zakres znaczeniowy pojęcia używanego przy ocenie relacji między czynnościami cywilnoprawnymi a opodatkowaniem VAT. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala jednolicie ustalić, czy wskazany w przepisie podatek obejmuje wyłącznie polski VAT, czy również podatek od wartości dodanej pobierany za granicą. Dzięki temu ten sam termin może być stosowany także wtedy, gdy czynność lub podmiot wiąże się z obrotem transgranicznym.

Pojęcie występuje również w przepisach dotyczących innych dziedzin. Może wpływać na wysokość wynagrodzenia lub zaliczki, zakres danych ujmowanych w ewidencji, ustalenie wartości zakupów uprawniającej do zwrotu podatku albo sposób kalkulacji określonych kosztów. W regulacjach dotyczących dotacji i opłat służy do wskazania, czy dana wartość ma być uwzględniana z podatkiem, czy bez niego. W każdym z tych przypadków punktem wyjścia pozostaje ustawowe rozumienie podatku jako polskiego VAT albo odpowiadającego mu podatku od wartości dodanej pobieranego w innym państwie członkowskim.