POCT

POCT to rodzaj badań laboratoryjnych wykonywanych bezpośrednio w miejscu, w którym pacjent otrzymuje świadczenie zdrowotne. Pojęcie zostało zdefiniowane w art. 2 ustawy „Medycyna laboratoryjna” i odnosi się do badań mających znaczenie dla szybkiego postępowania terapeutycznego.

Aby dane badanie można było zakwalifikować jako POCT, muszą być spełnione łącznie określone elementy:

• badanie dotyczy laboratoryjnych parametrów krytycznych, czyli takich, których oznaczenie może mieć istotne znaczenie dla bieżącej oceny stanu pacjenta i wyboru postępowania;
• materiał do badania jest materiałem biologicznym;
• wykonanie badania ma umożliwić podjęcie szybkiej decyzji terapeutycznej;
• badanie przeprowadza uprawniony do tego personel medyczny;
• badanie odbywa się w miejscu udzielania świadczeń zdrowotnych.

Definicja akcentuje więc nie tylko sam zakres badania, lecz także jego funkcję i sposób organizacji. POCT jest związane z sytuacją, w której wynik ma być wykorzystany bezpośrednio podczas udzielania świadczenia, tak aby osoba wykonująca czynności medyczne mogła sprawnie zdecydować o dalszym postępowaniu. Istotne jest przy tym, że badanie nie może być wykonywane przez dowolną osobę. Warunkiem uznania go za POCT jest udział personelu medycznego posiadającego odpowiednie uprawnienia.

W praktyce POCT oznacza przesunięcie wybranych czynności diagnostycznych bliżej miejsca opieki nad pacjentem. Pozwala to powiązać wykonanie badania z aktualną oceną stanu zdrowia i z decyzją terapeutyczną podejmowaną w toku udzielania świadczenia. W ustawie pojęcie to służy wyodrębnieniu badań, które ze względu na krytyczny charakter oznaczanych parametrów, miejsce wykonania, osobę wykonującą oraz cel diagnostyczny wymagają szybkiego wykorzystania ich wyniku w opiece nad pacjentem.