Pobranie allogeniczne

Pobranie allogeniczne oznacza pobranie krwi albo wybranych składników krwi od jednej osoby z założeniem, że materiał ten nie będzie przeznaczony dla dawcy, lecz dla innej osoby lub do określonego zastosowania medycznego i produkcyjnego. Jest to pojęcie zdefiniowane w ustawie o publicznej służbie krwi i służy do opisania takiego rodzaju pobrania, w którym krew lub jej składniki mają z góry określony cel niezwiązany z wykorzystaniem ich przez osobę, od której je pobrano.

W definicji można wyróżnić kilka podstawowych elementów:

• materiałem może być krew albo jej składniki;
• materiał jest pobierany od jednej osoby;
• jego przeznaczeniem jest wykorzystanie przez inną osobę, a więc przetoczenie jej krwi lub składników;
• alternatywnie może on zostać użyty w wyrobach medycznych albo stanowić materiał wyjściowy do wytwarzania produktów krwiopochodnych.

Określenie „allogeniczne” wskazuje zatem na relację między dawcą a przeznaczeniem pobranego materiału. Najważniejsze jest to, że pobranie następuje z myślą o wykorzystaniu krwi poza organizmem dawcy. Definicja nie ogranicza pojęcia wyłącznie do krwi przeznaczonej bezpośrednio do transfuzji. Obejmuje również pobrania, których skutkiem ma być zastosowanie krwi lub jej składników w wyrobach medycznych albo wykorzystanie ich jako surowca do dalszego wytwarzania produktów krwiopochodnych.

W praktyce pojęcie pozwala rozróżnić pobrania według tego, komu lub czemu ma służyć uzyskany materiał. Ma znaczenie przy opisywaniu procesu pobierania, dalszego przeznaczenia krwi i jej składników oraz ich wykorzystania w obszarze transfuzjologii, wyrobów medycznych i produktów krwiopochodnych. O zakwalifikowaniu pobrania jako allogenicznego decyduje więc nie tylko sam fakt pobrania krwi, lecz także wskazany w definicji cel jej dalszego użycia.