Poborca skarbowy

Poborca skarbowy to osoba wykonująca zadania związane z administracyjnym postępowaniem egzekucyjnym, która działa jako pracownik obsługujący organ egzekucyjny. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i odnosi się do szczególnej funkcji w ramach egzekucji należności pieniężnych.

Z definicji wynikają trzy podstawowe elementy tego pojęcia:

• poborca skarbowy musi być pracownikiem obsługującym organ egzekucyjny,
• musi posiadać uprawnienie do podejmowania czynności egzekucyjnych,
• jego działania dotyczą egzekucji obowiązku o charakterze pieniężnym.

Oznacza to, że sam status pracownika organu lub jednostki, która zajmuje się obsługą organu egzekucyjnego, nie wystarcza. Istotne jest także formalne upoważnienie do wykonywania czynności egzekucyjnych. Poborca skarbowy działa więc w określonych granicach kompetencji i nie jest osobą prowadzącą dowolne działania związane z egzekucją, lecz wykonuje czynności przewidziane dla tej funkcji.

W ustawie pojęcie to służy wskazaniu osoby, która może bezpośrednio uczestniczyć w realizacji egzekucji obowiązków pieniężnych. Dzięki takiemu określeniu można odróżnić poborcę skarbowego od samego organu egzekucyjnego, a także od innych pracowników zajmujących się sprawami administracyjnymi lub techniczną obsługą postępowania. Organ egzekucyjny jest podmiotem prowadzącym egzekucję, natomiast poborca skarbowy jest pracownikiem wykonującym określone czynności w ramach jego obsługi.

Praktyczne znaczenie tej definicji polega na tym, że wskazuje, kto może podejmować czynności egzekucyjne dotyczące należności pieniężnych. Zakres działania poborcy wynika z przepisów regulujących postępowanie egzekucyjne oraz z posiadanego uprawnienia. Pojęcie to porządkuje zatem role uczestników postępowania i pozwala ustalić, jaki pracownik jest uprawniony do wykonywania czynności związanych z przymusowym wykonaniem obowiązku pieniężnego.