Plastyczne materiały wybuchowe

Określenie „plastyczne materiały wybuchowe” oznacza w ustawie „Materiały wybuchowe przeznaczone do użytku cywilnego” określoną kategorię materiałów wybuchowych, wyróżnioną zarówno ze względu na ich właściwości fizyczne, jak i na ich opis zawarty w odpowiednim dokumencie technicznym. Chodzi o materiały, które występują w postaci umożliwiającej ich gięcie lub elastyczne kształtowanie, a zarazem mają formę uzyskaną przez prasowanie.

Aby dany materiał mieścił się w tym pojęciu, nie wystarczy sama jego plastyczność ani możliwość zmiany kształtu. Znaczenie ma łączne spełnienie wskazanych przesłanek. Materiał powinien należeć do materiałów wybuchowych, mieć giętką albo elastyczną postać prasowaną oraz odpowiadać opisowi przedstawionemu w części 1 ust. 1, zatytułowanej „Opis materiałów wybuchowych”, załącznika technicznego do Konwencji. Odesłanie do tego opisu pozwala ustalić, jakie cechy i rodzaje materiałów obejmuje ustawowa kategoria.

Definicja ma charakter porządkujący i służy prawnej kwalifikacji materiałów objętych ustawą. Dzięki niej można odróżnić plastyczne materiały wybuchowe od innych materiałów wybuchowych, które mogą mieć odmienną postać lub nie odpowiadać opisowi z załącznika technicznego. W praktyce przy ocenie konkretnego materiału bierze się więc pod uwagę nie tylko jego wygląd i zachowanie, lecz także zgodność z opisem, do którego odsyła ustawa.

Zakwalifikowanie materiału do tej kategorii ma znaczenie dla ustalenia, czy dotyczą go przepisy ustawy odnoszące się do materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego. Hasło nie opisuje zatem potocznie substancji łatwej do formowania, lecz oznacza ściśle określoną kategorię prawną, której zakres wyznaczają wymagania dotyczące postaci materiału oraz wskazany opis techniczny.