Plany zarządzania ryzykiem

„Plany zarządzania ryzykiem” to zbiorcze określenie dokumentów planistycznych tworzonych na różnych szczeblach administracji publicznej w ramach systemu zarządzania kryzysowego. Pojęcie to ma ustawową definicję w ustawie „o zarządzaniu kryzysowym” i obejmuje zarówno jeden plan o zasięgu ogólnokrajowym, jak i plany opracowywane przez organy administracji rządowej oraz jednostki samorządu terytorialnego.

W skład tego pojęcia wchodzą:

• Krajowy Plan Zarządzania Ryzykiem, odnoszący się do poziomu państwa;
• plany zarządzania ryzykiem ministrów kierujących działami administracji rządowej oraz kierowników urzędów centralnych;
• wojewódzkie plany zarządzania ryzykiem;
• powiatowe plany zarządzania ryzykiem;
• gminne plany zarządzania ryzykiem.

Oznacza to, że nie chodzi o jeden dokument obowiązujący w całym kraju, lecz o uporządkowany system planów powiązanych z właściwością poszczególnych organów i poziomów administracji. Każdy z tych planów dotyczy zarządzania ryzykiem w zakresie odpowiadającym danemu szczeblowi lub obszarowi działania. Plan krajowy obejmuje perspektywę ogólnopaństwową, plany ministrów i kierowników urzędów centralnych wiążą się z zakresem działania określonych organów, a plany wojewódzkie, powiatowe i gminne odnoszą się do właściwych jednostek terytorialnych.

W praktyce plany zarządzania ryzykiem tworzą ramy do rozpoznawania i porządkowania zagrożeń oraz do przygotowania administracji na sytuacje mogące zakłócić prawidłowe funkcjonowanie państwa lub jego części. Ich znaczenie polega także na rozdzieleniu odpowiedzialności pomiędzy właściwe organy i na zapewnieniu, aby działania dotyczące ryzyka były planowane zarówno na poziomie centralnym, jak i lokalnym. Dzięki temu pojęcie obejmuje cały układ planowania w obszarze zarządzania kryzysowego, od poziomu krajowego po gminny.