Plany zarządzania kryzysowego

„Plany zarządzania kryzysowego” to zbiorcze określenie dwóch powiązanych rodzajów planów wykorzystywanych w systemie zarządzania kryzysowego. Zgodnie z definicją ustawową obejmują one plany zarządzania ryzykiem oraz plany reagowania kryzysowego. Oznacza to, że pojęcie nie odnosi się do jednego konkretnego dokumentu, lecz do całej grupy planów, które dotyczą różnych etapów przygotowania i postępowania w sytuacjach zagrożenia.

Pierwszy element, czyli plany zarządzania ryzykiem, koncentruje się na samym ryzyku. Ich znaczenie wiąże się z uporządkowaniem podejścia do zagrożeń, które mogą prowadzić do sytuacji kryzysowej, oraz z przygotowaniem działań służących ograniczaniu ich skutków. Drugi element, plany reagowania kryzysowego, dotyczy postępowania w razie wystąpienia kryzysu. Ich funkcją jest stworzenie podstaw do skoordynowanej i zaplanowanej reakcji na zdarzenie, zamiast podejmowania działań wyłącznie doraźnie.

W ustawie o zarządzaniu kryzysowym hasło to służy więc do łącznego wskazania planowania dotyczącego zarówno ryzyka, jak i reagowania. Pozwala odróżnić działania ukierunkowane na rozpoznawanie i ograniczanie zagrożeń od działań podejmowanych w odpowiedzi na już zaistniałą sytuację kryzysową. Oba rodzaje planów tworzą razem praktyczne ramy przygotowania do kryzysu, prowadzenia działań w jego trakcie oraz porządkowania zadań związanych z ochroną ludzi i prawidłowym funkcjonowaniem określonych struktur.

Znaczenie tego pojęcia polega zatem na połączeniu dwóch perspektyw: zapobiegania lub ograniczania ryzyka oraz organizowania reakcji kryzysowej. Dzięki temu „plany zarządzania kryzysowego” oznaczają nie tylko opis potencjalnych zagrożeń, ale także planowe podejście do działania, gdy takie zagrożenie się urzeczywistni.