Plan miejscowy

W ustawie o gospodarce nieruchomościami określenie „plan miejscowy” oznacza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Jest to akt prawa miejscowego uchwalany przez radę gminy, wiążący na obszarze, dla którego obowiązuje.

Plan miejscowy określa przede wszystkim przeznaczenie terenu oraz zasady jego zagospodarowania i zabudowy. Może regulować między innymi rodzaj dopuszczalnej zabudowy, jej parametry, intensywność, linie zabudowy, ochronę określonych obszarów oraz zasady obsługi komunikacyjnej i infrastrukturalnej. Nie należy utożsamiać go z planem ogólnym gminy ani z decyzją o warunkach zabudowy - są to odrębne instrumenty planistyczne.

Dla rzeczoznawcy majątkowego ustalenia planu są istotnym źródłem informacji o przeznaczeniu nieruchomości i możliwym sposobie jej wykorzystania. Mogą wpływać na dobór nieruchomości podobnych, ocenę cech rynkowych i wartość nieruchomości. Uchwalenie albo zmiana planu może również powodować skutki odszkodowawcze lub powstanie opłaty planistycznej, jeżeli zostaną spełnione ustawowe przesłanki.