Przepis przyznaje gminom żydowskim prawo do tworzenia i prowadzenia szkół, a także innych placówek oświatowo-wychowawczych oraz opiekuńczo-wychowawczych. Oznacza to, że mogą one organizować takie miejsca i odpowiadać za ich działalność. Nie jest to jednak pełna regulacja zasad ich funkcjonowania. Przy zakładaniu i prowadzeniu tych placówek gminy muszą stosować reguły określone w innych, odrębnych przepisach.

o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis dotyczy między innymi wydawnictw, zakładów, szkół oraz placówek opiekuńczych i wychowawczych, które nie mają własnej osobowości prawnej. Takie jednostki działają w ramach kościelnej osoby prawnej, która je utworzyła. Możliwe jest także wskazanie innej kościelnej osoby prawnej, jeżeli zdecyduje o tym Rada Kościoła w swojej uchwale. Jednostki te nie funkcjonują więc samodzielnie jako odrębne osoby prawne.

o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis obejmuje szkoły oraz placówki oświatowo-wychowawcze i opiekuńczo-wychowawcze prowadzone przez Kościół. Nadaje im charakter wyznaniowy, czyli wskazuje na ich związanie z działalnością Kościoła. Jednocześnie podlegają one władzy kościelnej. Szczegółowe zasady ich organizacji oraz kwestie programowe nie są opisane w tym przepisie. Mają je określać odrębne przepisy.

o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis przyznaje kościelnym osobom prawnym możliwość tworzenia i prowadzenia szkół oraz placówek zajmujących się oświatą, wychowaniem lub opieką i wychowaniem. Ich organizacja oraz program nauczania nie są ustalane dowolnie, lecz muszą odpowiadać zasadom wskazanym w odpowiednich ustawach. Takie instytucje mają charakter wyznaniowy, a więc są związane z działalnością Kościoła, i pozostają pod jego władzą.

o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego

Przepis wskazuje, że kościelne wydawnictwa, zakłady, szkoły i placówki, które nie mają własnej osobowości prawnej, działają w ramach kościelnej osoby prawnej. Chodzi o jednostkę, która je utworzyła. Oznacza to, że nie funkcjonują one jako odrębne podmioty prawne, lecz są związane z powołującą je kościelną osobą prawną. Zasada obejmuje działalność wytwórczą, usługową, handlową, charytatywno-opiekuńczą oraz oświatowo-wychowawczą.

Przepis wskazuje, jakie jednostki zalicza się do placówek oświatowo-wychowawczych. Pierwszą grupę stanowią placówki wychowania pozaszkolnego, w tym pałace młodzieży, młodzieżowe domy kultury, międzyszkolne ośrodki sportowe, ogniska pracy pozaszkolnej, ogrody jordanowskie oraz pozaszkolne placówki specjalistyczne. Drugą grupą są szkolne schroniska młodzieżowe, które mogą działać przez cały rok albo tylko sezonowo.

w sprawie niektórych publicznych placówek systemu oświaty

Placówka oświatowo-wychowawcza może mieć filię, czyli dodatkową jednostkę organizacyjnie związaną z tą placówką. Filia nie powstaje jednak automatycznie ani wyłącznie decyzją samej placówki. O jej utworzeniu decyduje organ prowadzący placówkę. Ten organ może również zmienić organizację filii albo zdecydować o zakończeniu jej działalności. Oznacza to, że organ prowadzący kontroluje najważniejsze decyzje dotyczące istnienia i funkcjonowania filii.

Placówka oświatowo-wychowawcza

Placówka oświatowo-wychowawcza w przepisach

o stosunku Państwa do gmin wyznaniowych żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o stosunku Państwa do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

o stosunku Państwa do Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego2 przepisy

w sprawie niektórych publicznych placówek systemu oświaty2 przepisy