Pies asystujący

Pies asystujący to, w rozumieniu ustawy „o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych”, pies przygotowany do wspierania osoby niepełnosprawnej w codziennym funkcjonowaniu i aktywności społecznej. Nie chodzi więc o każdego psa, który okazjonalnie pomaga swojemu opiekunowi, lecz o zwierzę spełniające określone warunki.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• odpowiednie wyszkolenie psa, dostosowane do zadań, które ma wykonywać,
• specjalne oznaczenie, pozwalające rozpoznać jego szczególny status,
• udzielanie pomocy osobie niepełnosprawnej w sposób ułatwiający jej aktywne uczestnictwo w życiu społecznym.

Ustawa wskazuje jako przykłady przede wszystkim psa przewodnika osoby niewidomej lub niedowidzącej oraz psa asystenta osoby niepełnosprawnej ruchowo. Pies przewodnik wspiera osobę z niepełnosprawnością wzroku w poruszaniu się i orientacji, natomiast pies asystent może pomagać osobie z ograniczeniami ruchowymi w wykonywaniu czynności, które ułatwiają jej samodzielne funkcjonowanie. Są to przykładowe zastosowania, pokazujące, że pomoc psa powinna odpowiadać konkretnym potrzebom osoby niepełnosprawnej.

Definicja ma charakter funkcjonalny. Podkreśla nie tylko cechy samego psa, lecz także cel jego wyszkolenia i oznaczenia. Istotne jest, aby pies rzeczywiście wspierał osobę niepełnosprawną i pomagał jej uczestniczyć w życiu społecznym, a nie jedynie towarzyszył jej jako zwierzę domowe. Wszystkie wskazane elementy tworzą ustawowe pojęcie psa asystującego.

W praktyce definicja wyznacza, jakie zwierzę może być uznane za psa asystującego na potrzeby stosowania przepisów ustawy. Ułatwia odróżnienie takiego psa od innych zwierząt towarzyszących oraz wskazuje, że jego rola wiąże się z realnym wsparciem osoby niepełnosprawnej. Pojęcie to służy zatem określeniu szczególnej formy pomocy, która ma zwiększać samodzielność i umożliwiać pełniejsze uczestnictwo w życiu społecznym.