Kodeks karny skarbowy

Art. 2 porządkuje podstawowe pojęcia używane w całej ustawie o usługach płatniczych. Definicje obejmują między innymi agenta, dostawcę usług płatniczych, instytucję płatniczą, instrument płatniczy, kartę płatniczą, płatnika, odbiorcę, rachunek płatniczy, transakcję płatniczą i pieniądz elektroniczny. Ich znaczenie jest ustawowe, dlatego nie zawsze odpowiada potocznemu rozumieniu tych słów. Przykładowo instrumentem płatniczym może być nie tylko karta, lecz także uzgodniony zbiór procedur służących do inicjowania zlecenia. Przy ocenie praw i obowiązków trzeba ustalić, który podmiot jest płatnikiem, który odbiorcą, a który dostawcą prowadzącym rachunek. Art. 2 rozróżnia także krajowe i unijne instytucje płatnicze oraz małe instytucje płatnicze. Prawidłowe użycie definicji ma wpływ na zakres obowiązków informacyjnych, odpowiedzialność za transakcję, terminy zwrotu środków i właściwość organu nadzoru. Przy zmianach ustawy część definicji może zostać uzupełniona, dlatego warto sprawdzać aktualne brzmienie przepisu i przepisy unijne, do których ustawa odsyła.

o usługach płatniczych

Ordynacja podatkowa

Przepis wymienia podstawowe czynności bankowe. Należą do nich między innymi przyjmowanie wkładów pieniężnych płatnych na żądanie albo w oznaczonym terminie i prowadzenie rachunków tych wkładów, prowadzenie innych rachunków bankowych oraz udzielanie kredytów. Do tej grupy zaliczono także gwarancje bankowe, akredytywy, emisję bankowych papierów wartościowych i bankowe rozliczenia pieniężne. Czynnością bankową jest również wykonywanie innych czynności, które odrębne ustawy przewidują wyłącznie dla banku. Przepis wskazuje ponadto czynności, które są czynnościami bankowymi wtedy, gdy wykonuje je bank. Są to między innymi udzielanie pożyczek pieniężnych, operacje czekowe i wekslowe, świadczenie usług płatniczych, wydawanie pieniądza elektronicznego, przechowywanie przedmiotów i papierów wartościowych oraz udostępnianie skrytek sejfowych. Wymieniono także skup i sprzedaż wartości dewizowych, udzielanie poręczeń, wykonywanie czynności związanych z emisją papierów wartościowych, pośrednictwo w przekazach pieniężnych i rozliczeniach dewizowych, a także czynności dotyczące lokat strukturyzowanych. Świadczenie usług finansowania społecznościowego zostało uzależnione od zezwolenia wskazanego w przepisie. Działalność gospodarcza obejmująca czynności wymienione w przepisie może być wykonywana wyłącznie przez banki, z zastrzeżeniem wyjątku przewidzianego w ust. 5. Jednostki organizacyjne, które nie są bankami, mogą wykonywać te czynności tylko wtedy, gdy uprawnienie takie wynika z odrębnych ustaw.

Pieniądz elektroniczny

Pieniądz elektroniczny w przepisach

Kodeks karny skarbowy1 przepis

o usługach płatniczych1 przepis

Ordynacja podatkowa1 przepis

Prawo bankowe1 przepis