Pielęgniarka systemu

„Pielęgniarka systemu” to ustawowe określenie pielęgniarki, która spełnia wymagania dotyczące przygotowania zawodowego i doświadczenia potrzebnego do wykonywania zadań w obszarze Państwowego Ratownictwa Medycznego. Pojęcie zostało zdefiniowane w ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym i służy wskazaniu osób posiadających kwalifikacje odpowiednie do pracy przy udzielaniu pomocy w stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego.

Za pielęgniarkę systemu może być uznana osoba, która spełnia jeden z przewidzianych wariantów kwalifikacyjnych:

• posiada tytuł specjalisty w jednej z określonych dziedzin albo odbywa specjalizację w takiej dziedzinie;
• ukończyła kurs kwalifikacyjny w jednej z tych dziedzin oraz ma co najmniej trzyletni staż pracy w miejscach wskazanych w ustawie.

Wymienione dziedziny to pielęgniarstwo ratunkowe, anestezjologia i intensywna opieka, chirurgia, kardiologia oraz pediatria. W przypadku ścieżki opartej na kursie kwalifikacyjnym samo ukończenie kursu nie wystarcza. Konieczne jest także odpowiednie doświadczenie zawodowe. Staż powinien być zdobyty w oddziałach związanych z wymienionymi specjalnościami, oddziałach pomocy doraźnej, izbach przyjęć lub pogotowiu ratunkowym.

Definicja łączy więc dwa rodzaje przesłanek. Pierwszy dotyczy specjalistycznego przygotowania lub kształcenia w toku specjalizacji. Drugi obejmuje ukończenie kursu oraz praktykę zawodową o określonej długości i w określonych miejscach. Dzięki temu termin „pielęgniarka systemu” nie odnosi się do każdej pielęgniarki, lecz do osoby, której kwalifikacje zostały określone wprost na potrzeby systemu ratownictwa medycznego. Ma to znaczenie przy ustalaniu, które osoby mogą być traktowane jako odpowiednio przygotowane do pracy wymagającej szybkiej oceny stanu pacjenta i udzielania świadczeń w sytuacjach nagłych.