„Pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego” to określenie używane w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wobec pielęgniarki albo położnej, która jest związana z udzielaniem świadczeń objętych umową zawartą z Funduszem.

Aby dana osoba mieściła się w tym pojęciu, musi występować w jednej z dwóch sytuacji:

- sama jest świadczeniodawcą i ma zawartą z Funduszem umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej,
- jest zatrudniona u świadczeniodawcy, który ma taką umowę, albo wykonuje u niego zawód pielęgniarki lub położnej.

Kluczowe znaczenie ma więc nie tylko wykonywanie zawodu, lecz także powiązanie z podmiotem, który zawarł z Funduszem umowę. Definicja obejmuje zarówno osoby działające samodzielnie jako świadczeniodawcy, jak i osoby pracujące lub wykonujące zawód w ramach działalności takiego świadczeniodawcy. W drugim przypadku pielęgniarka lub położna nie musi być stroną umowy z Funduszem, ponieważ wystarczające jest wykonywanie zawodu u świadczeniodawcy objętego taką umową.

Pojęcie służy ustaleniu, które pielęgniarki i położne są traktowane przez tę ustawę jako związane z udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Ma zatem znaczenie porządkujące i pozwala odróżnić osoby spełniające ustawowe warunki od pielęgniarek i położnych wykonujących zawód poza relacją z takim świadczeniodawcą. W praktyce przy kwalifikowaniu osoby na potrzeby przepisów ustawy należy sprawdzić jej status zawodowy oraz to, czy ona sama albo świadczeniodawca, u którego pracuje lub wykonuje zawód, ma umowę z Funduszem.

Art. 5 ma charakter definicyjny, określa znaczenie pojęć używanych w ustawie. Obejmuje zarówno terminy związane z organizacją świadczeń, jak i określenia odnoszące się do osób uprawnionych, zawodów medycznych, leków oraz instytucji uczestniczących w systemie.

Przepis rozróżnia między innymi **ambulatoryjną opieką zdrowotną**, udzielaną osobom niewymagającym leczenia całodobowego lub całodziennego, a **nocną i świąteczną opieką zdrowotną**, dotyczącą świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej udzielanych poza godzinami pracy, w razie nagłego zachorowania lub nagłego pogorszenia zdrowia, które nie jest stanem nagłym. Definiuje także „ciągłość” i „kompleksowość” udzielanych świadczeń, wskazując na kontynuację procesu diagnostycznego lub terapeutycznego oraz na możliwość realizacji niezbędnych etapów świadczenia.

Szczegółowo opisano pojęcie „członek rodziny”, obejmujące określone dzieci, małżonka oraz wstępnych pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym. Przepis wskazuje również, kogo uznaje się za lekarza, pielęgniarkę lub położną ubezpieczenia zdrowotnego, a także za osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby represjonowane, niepełnosprawne i osoby uprawnione do świadczeń na podstawie przepisów o koordynacji.

Znaczenie praktyczne art. 5 polega na ujednoliceniu rozumienia tych określeń w dalszych regulacjach. Ma to znaczenie przy ustalaniu, jakiego rodzaju świadczenie jest udzielane, kto może być objęty określoną kategorią oraz jakie podmioty lub osoby mieszczą się w zakresie danego pojęcia. W przepisie wskazano także, że niektóre pozycje oznaczono jako „uchylony”, a część terminów zdefiniowano przez odesłanie do innych ustaw.

Pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego

Pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego - definicja

Pielęgniarka lub położna ubezpieczenia zdrowotnego w przepisach

o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych1 przepis