Pielęgnacja

Pielęgnacja to pojęcie, które w ustawie „Ochrona zwierząt” obejmuje całość relacji między człowiekiem a zwierzęciem, jeżeli służą one zapewnieniu zwierzęciu możliwie dobrego stanu fizycznego i psychicznego. Nie chodzi więc wyłącznie o zabiegi higieniczne, karmienie czy wygląd zwierzęcia. Pojęcie odnosi się do wszystkich działań i warunków, za które odpowiada człowiek, a które wpływają na dobrostan zwierzęcia.

W ustawowym ujęciu pielęgnacja ma kilka istotnych elementów:

• obejmuje różne aspekty kontaktu i oddziaływania człowieka na zwierzę;
• może polegać na wykorzystaniu środków materialnych, takich jak wyposażenie, pożywienie lub opieka, oraz niematerialnych, takich jak czas, uwaga i sposób postępowania;
• ma prowadzić zarówno do uzyskania, jak i utrzymania odpowiedniej kondycji fizycznej oraz równowagi psychicznej;
• uwzględnia warunki bytowania narzucone zwierzęciu przez człowieka i zmierza do tego, aby zwierzę znosiło je możliwie najlepiej.

Tak rozumiana pielęgnacja jest pojęciem szerokim i funkcjonalnym. Jej znaczenie ocenia się przez cel, któremu służy, a nie przez nazwę konkretnego zabiegu. Znaczenie praktyczne polega na tym, że przy ocenie właściwego postępowania wobec zwierzęcia należy brać pod uwagę nie tylko jego widoczny stan, lecz także psychikę, codzienne warunki życia oraz wszystkie zasoby angażowane przez człowieka. Pielęgnacja wiąże się zatem z odpowiedzialnym kształtowaniem środowiska, w którym zwierzę przebywa, i z ograniczaniem obciążeń wynikających z warunków ustalonych przez człowieka.

W innych przepisach słowo „pielęgnacja” występuje w odmiennych, zależnych od regulowanej dziedziny znaczeniach. W przepisach o prawach pacjenta jest elementem informacji dotyczących stanu zdrowia, leczenia i przewidywanego przebiegu sytuacji zdrowotnej. W regulacji dotyczącej grobów i cmentarzy wojennych oznacza natomiast obowiązek dbania o groby oraz okazywania im szacunku, niezależnie od cech osób, które w nich spoczywają.