Pięciodniowe kontrakty terminowe typu future

Pojęcie „pięciodniowe kontrakty terminowe typu future” oznacza szczególną kategorię kontraktów terminowych, której znaczenie w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” ustala się przez odesłanie do przepisów rozporządzenia 1031/2010. Ustawa nie opisuje tej kategorii samodzielnie, lecz wskazuje, że chodzi o kontrakty określone w art. 3 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia.

W praktyce są to instrumenty o charakterze terminowym, czyli takie, w których strony uzgadniają transakcję, a jej wykonanie lub rozliczenie następuje w późniejszym terminie. Określenie „typu future” wskazuje na rodzaj kontraktu, natomiast człon „pięciodniowe” stanowi dodatkową cechę pozwalającą odróżnić tę kategorię od innych kontraktów terminowych. Pełne ustalenie, jakie warunki musi spełniać dany kontrakt, wymaga zatem uwzględnienia wskazanego przepisu rozporządzenia.

Najważniejsze elementy pojęcia to:

• istnienie kontraktu terminowego, a więc umowy związanej z przyszłym wykonaniem lub rozliczeniem transakcji;
• zakwalifikowanie go do kontraktów typu future;
• spełnienie cechy określonej jako „pięciodniowa”;
• zgodność z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia 1031/2010.

Takie odesłanie ma znaczenie praktyczne, ponieważ pozwala stosować w ustawie jednolite, unijne rozumienie tego rodzaju instrumentu. Przy kwalifikowaniu konkretnego kontraktu nie wystarcza więc sama nazwa użyta przez strony. Istotne jest to, czy jego konstrukcja odpowiada wymaganiom wynikającym z przywołanego przepisu. Pojęcie służy przede wszystkim precyzyjnemu określeniu zakresu instrumentów, do których odnoszą się przepisy ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, oraz odróżnieniu ich od innych kontraktów terminowych.