Patron

„Patron” w rozumieniu ustawy „Ochrona dziedzictwa narodowego związanego z nazwami obiektów przestrzeni publicznej oraz pomnikami” nie oznacza każdej osoby, której imieniem nazwano ulicę, plac, park lub inny obiekt przestrzeni publicznej. Jest to określenie prawne dotyczące samej nazwy takiego obiektu. Nazwa może być uznana za patrona, jeżeli odwołuje się do imienia, nazwiska, przydomku albo pseudonimu osoby należącej do jednej z kategorii wskazanych w ustawie.

Definicja obejmuje przede wszystkim historycznych władców Państwa Polskiego oraz książąt polskich z okresu rozbicia dzielnicowego. Odnosi się także do Ojców Niepodległości, rozumianych zgodnie z przepisami ustawy dotyczącej Narodowych Obchodów Setnej Rocznicy Odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Kolejną grupę stanowią inne osoby zasłużone dla budowania lub umacniania Państwa Polskiego, kształtowania tożsamości Narodu Polskiego albo rozwoju społeczeństwa. W ramach tej kategorii definicja wskazuje również osoby ogłoszone świętymi lub błogosławionymi przez Kościół Katolicki albo inny kościół chrześcijański.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• musi chodzić o nazwę obiektu przestrzeni publicznej;
• nazwa musi nawiązywać do danych identyfikujących konkretną osobę, takich jak imię, nazwisko, przydomek lub pseudonim;
• osoba, do której odwołuje się nazwa, musi należeć do jednej z grup określonych w ustawie.

Tak rozumiany patron służy wyodrębnieniu nazw związanych z określonymi postaciami historycznymi, narodowymi, społecznymi lub religijnymi. Ma to znaczenie dla ustalenia, jakie nazwy obiektów przestrzeni publicznej pozostają objęte zakresem regulacji dotyczących ochrony dziedzictwa narodowego. Pojęcie porządkuje także ocenę, czy dana nazwa mieści się w szczególnej kategorii nazw chronionych na podstawie tej ustawy. Nie każda forma upamiętnienia osoby ani każda nazwa osobowa będzie więc patronem w znaczeniu ustawowym, decydujące jest spełnienie wszystkich wskazanych przesłanek.