Art. 38a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza obowiązek sporządzania audytu krajobrazowego dla obszaru województwa nie rzadziej niż raz na 20 lat. Przepis ten ma na celu systematyczną ocenę i ochronę krajobrazów, które są istotnym elementem dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego Polski.

#### 1. Cel audytu krajobrazowego

Audyt krajobrazowy ma na celu:
- Identyfikację krajobrazów występujących na obszarze województwa.
- Określenie cech charakterystycznych tych krajobrazów.
- Dokonanie oceny ich wartości.

#### 2. Zakres audytu krajobrazowego

Audyt krajobrazowy obejmuje:
- Określenie krajobrazów występujących na obszarze województwa oraz lokalizację krajobrazów priorytetowych.
- Wskazanie lokalizacji i granic parków kulturowych, parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego krajobrazu, obiektów na listach Światowego Dziedzictwa UNESCO oraz obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB).
- Wskazanie zagrożeń dla możliwości zachowania wartości krajobrazów oraz rekomendacje dotyczące ich kształtowania i ochrony.

#### 3. Rekomendacje i wnioski

Rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym powinny:
- Nie być sprzeczne z celami i sposobami ochrony obszarów i obiektów określonymi na podstawie ustawy o ochronie przyrody oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
- Wskazywać obszary, które powinny zostać objęte formami ochrony przyrody, oraz lokalne formy architektoniczne zabudowy w obrębie krajobrazów priorytetowych.

#### 4. Analiza zasadności dalszej ochrony

Audyt krajobrazowy może wskazywać obszary objęte formami ochrony przyrody, które ze względu na znaczący spadek wartości krajobrazu wymagają pogłębionej analizy zasadności ich dalszej ochrony.

#### 5. Rozporządzenie Rady Ministrów

Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
- Klasyfikację krajobrazów, sposób oceny zidentyfikowanych krajobrazów oraz wskazywania krajobrazów priorytetowych.
- Sposób uwzględnienia w audycie krajobrazowym obiektów wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, obszarów Sieci Rezerwatów Biosfery UNESCO (MaB), parków narodowych, rezerwatów i innych form ochrony przyrody.
- Szczegółowy zakres i metodologię audytu krajobrazowego.

#### 6. Znaczenie przepisu

Art. 38a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest kluczowym narzędziem w zarządzaniu i ochronie krajobrazów na poziomie województwa. Regularne przeprowadzanie audytów krajobrazowych pozwala na bieżąco monitorować stan krajobrazów, identyfikować zagrożenia oraz podejmować odpowiednie działania ochronne. Przepis ten podkreśla również znaczenie krajobrazów jako elementu tożsamości narodowej i dziedzictwa kulturowego, co jest istotne z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

#### 7. Wnioski

Wprowadzenie obowiązku sporządzania audytów krajobrazowych jest krokiem w kierunku bardziej świadomego i zrównoważonego zarządzania przestrzenią. Przepis ten wymaga jednak odpowiedniego wdrożenia i monitorowania, aby zapewnić jego skuteczność i zgodność z celami ochrony przyrody oraz dziedzictwa kulturowego.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 73 ustawy Prawo ochrony środowiska (POŚ) stanowi kluczowy element regulacji dotyczących planowania przestrzennego i ochrony środowiska w Polsce. Przepis ten nakłada obowiązek uwzględniania szeregu ograniczeń wynikających z różnych ustaw i regulacji przy tworzeniu planów zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ust. 1
W pierwszym ustępie wymieniono szereg obszarów i form ochrony przyrody, które muszą być uwzględniane przy tworzeniu planów zagospodarowania przestrzennego. Należą do nich m.in. parki narodowe, rezerwaty przyrody, obszary Natura 2000, a także inne formy ochrony przyrody przewidziane w ustawie o ochronie przyrody. Ponadto, uwzględnia się również obszary ograniczonego użytkowania, strefy przemysłowe, obszary ciche oraz strategiczne mapy hałasu. W kontekście prawa wodnego, uwzględnia się warunki korzystania z wód oraz strefy ochronne ujęć wód i zbiorników wód śródlądowych. Nowością jest uwzględnienie przepisów ustawy o wielkoobszarowych terenach zdegradowanych.

#### Ust. 2
Drugi ustęp nakłada obowiązek przeprowadzania linii komunikacyjnych, napowietrznych i podziemnych rurociągów, linii kablowych oraz innych obiektów liniowych w sposób minimalizujący ich oddziaływanie na środowisko. W szczególności, należy chronić walory krajobrazowe oraz zapewnić możliwość przemieszczania się dziko żyjących zwierząt.

#### Ust. 3
Trzeci ustęp wprowadza zakaz budowy zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi w obrębie zwartej zabudowy miast i wsi. Rozbudowa takich zakładów jest dopuszczalna tylko pod warunkiem, że prowadzi do ograniczenia zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym ograniczenia ryzyka wystąpienia poważnych awarii przemysłowych.

#### Ust. 4
Czwarty ustęp stanowi wyjątek od ustępu trzeciego, pozwalając na budowę i rozbudowę zakładów stwarzających zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi na terenach przeznaczonych do działalności produkcyjnej, składowania i magazynowania, o ile miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego nie zawierają ograniczeń dotyczących takich zakładów.

#### Ust. 5
Piąty ustęp nakłada obowiązek lokalizowania zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej w bezpiecznej odległości od siebie oraz od innych obiektów, takich jak budynki mieszkalne, obiekty użyteczności publicznej, uprawy wieloletnie, drogi krajowe i linie kolejowe o znaczeniu państwowym.

#### Ust. 6
Szósty ustęp wprowadza analogiczny obowiązek lokalizowania wielorodzinnych budynków mieszkalnych, obiektów użyteczności publicznej oraz innych wymienionych obiektów w bezpiecznej odległości od zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

#### Ust. 7
Siódmy ustęp daje organom Inspekcji Ochrony Środowiska możliwość nałożenia dodatkowych zabezpieczeń technicznych na istniejące zakłady, dla których bezpieczna odległość nie została zachowana, po uzyskaniu opinii właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej.

#### Ust. 8
Ósmy ustęp umożliwia komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej, po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, wydanie decyzji nakładającej na prowadzącego zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej obowiązek opracowania i przedłożenia informacji dotyczących prawdopodobieństwa wystąpienia poważnej awarii przemysłowej oraz jej potencjalnych skutków i zasięgu.

#### Ust. 9
Dziewiąty ustęp precyzuje, że koszty opracowania i przedłożenia informacji, o których mowa w ustępie ósmym, pokrywa prowadzący zakład o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

### Podsumowanie
Art. 73 POŚ jest kluczowym przepisem mającym na celu ochronę środowiska oraz zdrowia i życia ludzi w kontekście planowania przestrzennego. Przepis ten nakłada szereg obowiązków na organy administracji publicznej oraz podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu minimalizację negatywnego oddziaływania na środowisko oraz ograniczenie ryzyka wystąpienia poważnych awarii przemysłowych.

Park krajobrazowy

Park krajobrazowy w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

Prawo ochrony środowiska1 przepis