Artykuł 589z Kodeksu postępowania karnego reguluje kwestie związane z czasowym wydaniem do Rzeczypospolitej Polskiej osoby pozbawionej wolności na terytorium państwa wykonania orzeczenia w celu przeprowadzenia czynności dochodzeniowej. Zgodnie z tym artykułem, jeśli decyzja dotyczy czasowego wydania osoby pozbawionej wolności do Polski, stosuje się odpowiednio przepisy art. 589a. Sąd lub prokurator może zarządzić zwolnienie osoby, jeśli państwo wykonania orzeczenia o to wystąpi.

Osoba wydana czasowo nie może być ścigana, zatrzymana ani aresztowana z powodu przestępstwa popełnionego przed przekroczeniem polskiej granicy, które nie zostało wskazane w decyzji o czasowym wydaniu. Ponadto, nie może być na nią nałożona kara za takie przestępstwo. Wyjątkiem od tych zakazów jest sytuacja, gdy osoba mogłaby opuścić terytorium Polski, a mimo to pozostaje na nim po otrzymaniu informacji od sądu lub prokuratora, że jej obecność nie jest już potrzebna w postępowaniu karnym.

Przed wydaniem decyzji o czasowym wydaniu osoby pozbawionej wolności do Polski, organ wydający decyzję musi wysłuchać tej osoby. Ponadto, okres faktycznego pozbawienia wolności tej osoby w państwie wykonania orzeczenia jest zaliczany na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej lub wykonywanej w Polsce.

Państwo wykonania orzeczenia

Państwo wykonania orzeczenia w przepisach

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy