Państwo przyjmujące

„Państwo przyjmujące” to państwo, na którego terytorium działa przedstawicielstwo konsularne innego państwa i w którym wykonywane są czynności konsularne. W ustawie Prawo konsularne pojęcie to nie jest definiowane całkowicie odrębnie, lecz zostało powiązane z jego znaczeniem wynikającym z Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych. Oznacza to, że zakres tego terminu należy ustalać z uwzględnieniem reguł dotyczących stosunków konsularnych między państwem wysyłającym a państwem, które przyjmuje jego urząd konsularny.

Istotą pojęcia jest zatem określenie państwa pełniącego rolę gospodarza dla zagranicznej służby konsularnej. Nie chodzi o państwo, którego obywatelem jest osoba korzystająca z pomocy konsula, ani o państwo wysyłające konsula. Państwo przyjmujące to odrębny uczestnik relacji konsularnej, na którego obszarze funkcjonuje konsulat lub inna właściwa placówka i wobec którego wykonywane są określone czynności związane z jej działalnością.

W praktyce termin pozwala jednoznacznie wskazać, w jakim państwie działa konsul oraz gdzie realizowane są zadania konsularne. Ma znaczenie dla opisu wzajemnych relacji między placówką konsularną a władzami miejscowymi, a także dla określenia kontekstu, w jakim konsul wykonuje swoje funkcje. Dzięki odesłaniu do Konwencji wiedeńskiej ustawa posługuje się pojęciem o ustalonym znaczeniu w prawie konsularnym, zamiast za każdym razem opisywać status państwa, w którym działa dana placówka.

W przepisach ustawy określenie to pełni funkcję porządkującą. Ułatwia rozróżnienie państwa przyjmującego od państwa wysyłającego oraz wskazuje, wobec jakiego państwa należy rozpatrywać działalność urzędu konsularnego. Znaczenie tego pojęcia może być istotne przy stosowaniu przepisów dotyczących funkcjonowania polskich placówek za granicą oraz relacji z organami państwa, w którym te placówki działają.