Państwo macierzyste

„Państwo macierzyste” to państwo członkowskie, które jest podstawowym państwem powiązania danego podmiotu z systemem regulacji rynku funduszy inwestycyjnych. Nie chodzi przy tym o obywatelstwo ani o państwo pochodzenia właścicieli, lecz o miejsce siedziby albo państwo, którego organ udzielił zezwolenia lub dokonał rejestracji.

W ustawie o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi znaczenie tego pojęcia zależy od rodzaju podmiotu:

• w przypadku spółki zarządzającej lub zarządzającego z UE jest to państwo, w którym podmiot ma siedzibę;
• w przypadku funduszu zagranicznego jest to państwo, którego właściwy organ wydał zezwolenie na prowadzenie działalności;
• w przypadku unijnego AFI decyduje państwo, w którym uzyskano pierwsze zezwolenie albo dokonano pierwszej rejestracji, a gdy przepisy nie wymagają zezwolenia ani rejestracji, państwo siedziby.

Definicja wskazuje więc, jakie kryterium należy zastosować w zależności od konstrukcji prawnej i statusu danego podmiotu. Szczególne znaczenie ma reguła dotycząca unijnego AFI, ponieważ odwołuje się ona do pierwszego zezwolenia lub pierwszej rejestracji. Dopiero gdy żaden z tych wymogów nie występuje, decydujące znaczenie ma siedziba.

Ustalenie państwa macierzystego służy przypisaniu podmiotu do właściwego państwa członkowskiego dla celów nadzoru i stosowania regulacji dotyczących działalności transgranicznej. Pozwala określić, z którym państwem wiążą się wymagane zezwolenia, rejestracja oraz relacje z właściwymi organami. Pojęcie to pomaga także odróżnić państwo macierzyste od państwa przyjmującego, czyli państwa, w którym podmiot prowadzi działalność poza swoim podstawowym państwem regulacyjnym.

Określenie „państwo macierzyste” występuje również w przepisach dotyczących prawników z Unii Europejskiej. Może tam służyć do wskazania państwa, w którym prawnik ma siedzibę zawodową, oraz do oceny zasad posługiwania się tytułem zawodowym i skutków wykonywania działalności w Polsce.