Państwie inwestora

Państwo inwestora to, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zagraniczne państwo powiązane z sytuacją, w której dochodzi do podwójnego odliczenia. Chodzi o państwo inne niż państwo płatnika, którego przepisy pozwalają odliczyć określone świadczenie, koszt albo stratę, a takie odliczenie może zostać uwzględnione również w innym państwie.

Pojęcie obejmuje więc kilka łącznie występujących elementów:

• musi istnieć państwo, którego przepisy podatkowe przyznają prawo do odliczenia;
• państwo to musi być inne niż państwo płatnika;
• przedmiotem odliczenia może być świadczenie, koszt albo strata;
• skutek takiego rozwiązania musi polegać na możliwości dokonania podwójnego odliczenia.

Istotą definicji jest wskazanie konkretnej jurysdykcji podatkowej, w której powstaje uprawnienie do odliczenia prowadzącego do podwójnego ujęcia tego samego ekonomicznego obciążenia. Nie chodzi zatem o każde państwo związane z inwestorem ani o państwo, w którym znajduje się majątek lub prowadzona jest działalność. Decydujące znaczenie ma to, czy dane państwo, inne niż państwo płatnika, przyznaje prawo do odliczenia świadczenia, kosztu lub straty skutkującego takim podwójnym odliczeniem.

W ustawie określenie to służy do uporządkowania sytuacji, w których skutki podatkowe jednego świadczenia, kosztu albo straty mogą zostać uwzględnione więcej niż raz. Pozwala zidentyfikować państwo istotne dla oceny tego mechanizmu i odróżnić je od państwa płatnika. W praktyce znaczenie pojęcia ujawnia się przy analizie transakcji lub rozliczeń powiązanych z więcej niż jednym państwem. Sama nazwa „państwo inwestora” może być myląca, ponieważ ustawowa definicja nie odwołuje się bezpośrednio do miejsca zamieszkania inwestora ani do jego statusu, lecz do prawa do odliczenia i jego skutku w postaci podwójnego odliczenia.