Paliwa alternatywne

„Paliwa alternatywne” to ustawowa kategoria energii i paliw służących do napędzania silników, które mogą zastępować paliwa pochodzące z ropy naftowej albo otrzymywane w procesach jej przetwórstwa. Definicja obejmuje więc nie tylko paliwa w ścisłym znaczeniu, lecz także energię elektryczną, jeżeli jest wykorzystywana do napędu odpowiednich środków transportu.

Aby dane źródło energii lub paliwo mieściło się w tym pojęciu, muszą być spełnione dwa podstawowe warunki. Po pierwsze, musi ono służyć do napędu silnika. Po drugie, musi stanowić substytut paliw związanych z ropą naftową. Ustawa wskazuje przykładowe rodzaje takich paliw, w szczególności wodór, biopaliwa ciekłe, paliwa syntetyczne i parafinowe, sprężony gaz ziemny, czyli CNG, skroplony gaz ziemny, czyli LNG, oraz gaz płynny, czyli LPG. W przypadku CNG i LNG definicja wyraźnie uwzględnia także paliwa pochodzące z biometanu.

Zakres pojęcia jest związany z przeznaczeniem paliwa lub energii. Chodzi o napędzanie pojazdów silnikowych w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym, a także pojazdów szynowych i jednostek pływających. Nie każde wykorzystanie energii elektrycznej lub wymienionych paliw będzie więc automatycznie oznaczało zastosowanie paliwa alternatywnego w rozumieniu tej definicji. Znaczenie ma ich użycie do napędu silników wskazanych rodzajów pojazdów lub jednostek.

Definicja pochodzi z ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych. Służy wyznaczeniu zakresu pojęcia, którym posługują się przepisy dotyczące zastępowania paliw ropopochodnych innymi nośnikami energii w transporcie. W praktyce pozwala ustalić, jakie rozwiązania napędowe i jakie środki transportu są objęte regulacjami odnoszącymi się do paliw alternatywnych. Wspólną cechą tych rozwiązań jest ograniczenie zależności od paliw pochodzących z ropy naftowej lub uzyskiwanych z jej przetwórstwa.