Otwór

Hasło „otwór” ma w ustawie „Bezpieczeństwo żywności i żywienia” znaczenie związane z pozyskiwaniem określonych rodzajów wody. Oznacza wyodrębnione miejsce, w którym naturalna woda mineralna albo woda źródlana jest pobierana z naturalnego źródła lub uzyskiwana z odwiertu. Chodzi więc nie o dowolny otwór w podłożu, instalacji czy urządzeniu, lecz o punkt związany bezpośrednio z ujęciem wody przeznaczonej do dalszego wykorzystania, w szczególności w obszarze objętym przepisami o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Pojęcie obejmuje kilka istotnych elementów. Po pierwsze, musi istnieć miejsce czerpania lub wydobywania wody. Po drugie, przedmiotem poboru jest woda należąca do jednej z dwóch wskazanych kategorii: naturalna woda mineralna albo woda źródlana. Po trzecie, źródłem wody jest naturalne źródło lub odwiert, czyli wykonane w podłożu ujęcie umożliwiające dotarcie do wody. Te przesłanki pozwalają odróżnić ustawowy „otwór” od zwykłego otworu technicznego, odpływu, otworu wentylacyjnego czy innego elementu niezwiązanego z pobieraniem wody.

W tej ustawie definicja porządkuje przepisy dotyczące ujęcia i dalszego obrotu wodą. Wskazuje miejsce, od którego należy wiązać czynności związane z pozyskaniem wody, jej doprowadzaniem oraz przygotowaniem do rozlewania. Ma to znaczenie praktyczne przy określaniu, jakiego miejsca dotyczą wymagania odnoszące się do instalacji prowadzącej wodę z ujęcia do rozlewni. Ułatwia także ustalenie, czy dane działanie lub rozwiązanie techniczne dotyczy samego poboru wody, czy dopiero kolejnego etapu jej transportu i wykorzystania.

W innych przepisach słowo „otwór” może mieć szersze, techniczne znaczenie. Odnosi się między innymi do otworów w maszynach, które wymagają osłon ze względów bezpieczeństwa, otworów zsypowych w zakładach przemysłu torfowego oraz otworów w tafli lodu, które powinny być odpowiednio oznakowane. W regulacjach dotyczących wód pojęcie pozostaje natomiast związane przede wszystkim z miejscem ujęcia i pobierania wody.