OTF

OTF to zorganizowana platforma obrotu, na której dochodzi do kojarzenia ofert kupna i sprzedaży określonych instrumentów finansowych oraz produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Obrót instrumentami finansowymi” i służy wyodrębnieniu szczególnego rodzaju wielostronnego systemu obrotu.

Najważniejszą cechą OTF jest to, że system łączy oferty składane przez podmioty trzecie, czyli uczestników innych niż operator platformy. Kojarzenie ofert odbywa się w sposób uznaniowy. Oznacza to, że nie jest to wyłącznie automatyczne zestawienie zleceń według z góry ustalonych, mechanicznych reguł. Sposób dopasowania ofert pozostawia określony zakres decyzji w ramach funkcjonowania platformy.

Przedmiotem obrotu na OTF mogą być:

• obligacje,
• strukturyzowane produkty finansowe,
• uprawnienia do emisji,
• instrumenty pochodne,
• produkty energetyczne będące przedmiotem obrotu hurtowego, jeżeli transakcje dotyczące tych produktów muszą być wykonane przez dostawę.

Definicja wskazuje również, czym OTF nie jest. Platforma tego rodzaju nie może być rynkiem regulowanym ani alternatywnym systemem obrotu, czyli ASO. To rozróżnienie ma znaczenie dla prawidłowego zakwalifikowania danego systemu obrotu na potrzeby stosowania przepisów ustawy.

W praktyce OTF stanowi zorganizowane miejsce zawierania transakcji dotyczących wskazanych kategorii instrumentów i produktów, w którym spotykają się oferty wielu uczestników. Ustawowa definicja pozwala ustalić, czy określona platforma spełnia wymagane cechy: ma charakter wielostronny, kojarzy oferty podmiotów trzecich w sposób uznaniowy, obejmuje wskazany rodzaj przedmiotów obrotu i nie jest rynkiem regulowanym ani ASO. Od takiej kwalifikacji zależy, czy do platformy i prowadzonego na niej obrotu należy stosować przepisy odnoszące się w ustawie do OTF.