Oszczędność energii

Oszczędność energii to ilość energii, której udało się nie zużyć dzięki przedsięwzięciom poprawiającym efektywność energetyczną. Pojęcie to ma ustawową definicję w ustawie o efektywności energetycznej i służy do określenia rzeczywistego efektu działań ograniczających zużycie energii.

Podstawą ustalenia oszczędności jest porównanie dwóch wielkości dotyczących tego samego obiektu, urządzenia technicznego albo instalacji oraz takiego samego okresu. Pierwsza z nich to energia, która mogłaby zostać zużyta przed wykonaniem przedsięwzięcia lub kilku przedsięwzięć. Druga to energia faktycznie zużyta po ich zrealizowaniu. Różnica między tymi wartościami wskazuje ilość zaoszczędzonej energii.

Przy takim porównaniu uwzględnia się znormalizowane warunki zewnętrzne wpływające na zużycie energii. Oznacza to, że wynik powinien być ustalany w sposób pozwalający oddzielić efekt wprowadzonych usprawnień od wpływu okoliczności zewnętrznych. W praktyce znaczenie mogą mieć na przykład różnice w warunkach, które wpływają na zapotrzebowanie na energię, dlatego porównywane zużycie wymaga odniesienia do porównywalnych, ujednoliconych warunków.

W rozumieniu ustawy oszczędność energii nie oznacza samego ograniczenia korzystania z obiektu ani wyłącznie mniejszego rachunku. Jest to mierzalna różnica między zużyciem przewidywanym przed poprawą efektywności a zużyciem po jej przeprowadzeniu, ustalona z uwzględnieniem odpowiednich warunków porównania. Pojęcie pozwala więc ocenić, czy dane przedsięwzięcie przyniosło skutek i jak duży był jego efekt energetyczny.

Termin ma znaczenie także w innych przepisach, w których efektywność energetyczna jest wskazywana jako obszar finansowania zadań publicznych oraz jako jeden z wymogów uwzględnianych przy projektowaniu, budowie i użytkowaniu obiektów budowlanych. Terminy te odwołują się do szerszego celu, jakim jest racjonalne wykorzystywanie energii i ograniczanie jej zużycia.