Osoba deportowana do pracy przymusowej

„Osoba deportowana do pracy przymusowej” to, w rozumieniu ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, osoba objęta szczególnym statusem wynikającym z doznanych represji oraz z przyznania określonego świadczenia pieniężnego. Definicja obejmuje dwa alternatywne przypadki: deportowanie do pracy przymusowej albo osadzenie w obozie pracy. Represje te musiały być zastosowane przez III Rzeszę lub Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich.

Samo wykonywanie pracy przymusowej lub samo osadzenie w obozie pracy nie wystarcza jednak do zakwalifikowania danej osoby jako objętej tym pojęciem na potrzeby wskazanej ustawy. Konieczne jest również, aby osobie tej przyznano uprawnienie do świadczenia pieniężnego przewidzianego w przepisach dotyczących osób deportowanych do pracy przymusowej oraz osadzonych w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Oznacza to, że definicja odwołuje się nie tylko do historycznego faktu represji, lecz także do formalnego potwierdzenia uprawnienia w odrębnych przepisach.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• deportowanie do pracy przymusowej lub osadzenie w obozie pracy,
• sprawca represji, którym była III Rzesza albo Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich,
• przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego określonego w odrębnej ustawie.

W ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych pojęcie to służy do wskazania osób należących do szczególnej kategorii uprawnionych. Ma więc znaczenie praktyczne przy ustalaniu, czy dana osoba może korzystać z rozwiązań przewidzianych w przepisach o publicznej opiece zdrowotnej dla osób mających ten status. O zakwalifikowaniu nie decyduje samo potoczne określenie osoby jako deportowanej, lecz łączne spełnienie przesłanek wskazanych w definicji, w tym posiadanie przyznanego uprawnienia do świadczenia pieniężnego.