Kodeks karny wykonawczy

Przepis pozwala zainstalować w izbie zatrzymań system telewizji wewnętrznej. Jego zadaniem jest zwiększenie bezpieczeństwa osób osadzonych oraz usprawnienie obsługi izby. System może służyć do kontrolowania pomieszczeń, w których przebywają osadzeni, a także przebiegu przyjmowania osób do izby i ich zwalniania. Przepis wskazuje więc dwa główne obszary kontroli: pobyt w pomieszczeniach oraz czynności związane z przyjęciem i opuszczeniem izby.

w sprawie izb zatrzymań

Przepis nakazuje umieścić dokument z opisem porządku dnia w dwóch wskazanych miejscach: w pomieszczeniu przeznaczonym dla osadzonego oraz w pomieszczeniu, z którego korzystają komendant i obsługa izby zatrzymań. Oznacza to, że dokument powinien znajdować się w każdym z tych pomieszczeń, a nie tylko w jednym z nich. Regulacja określa obowiązek dotyczący rozmieszczenia dokumentu, nie opisuje natomiast jego treści ani formy.

Przepis określa, kto może umieścić osobę osadzoną w izbie zatrzymań i w jakich warunkach. Czynność wykonuje komendant izby zatrzymań, profos albo żołnierze wskazani przez komendanta jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej. Osadzony nie jest umieszczany samodzielnie. Przy tej czynności muszą asystować żołnierze przeszkoleni w zakresie obsługi izby zatrzymań. Przepis wskazuje więc zarówno osoby uprawnione do działania, jak i wymagane wsparcie.

Przepis wskazuje, jakie czynności muszą zostać wykonane przed umieszczeniem osoby w izbie zatrzymań. Najpierw trzeba sprawdzić dokumenty stanowiące podstawę jej umieszczenia, a następnie ustalić jej tożsamość. Kolejnym etapem jest szczegółowe sprawdzenie osoby, prowadzone po to, aby odebrać przedmioty wymienione w innym wskazanym przepisie. Dopiero po wykonaniu wszystkich tych czynności osadzony może zostać umieszczony w izbie.

Przepis nakazuje zapewnić osadzonemu konsultację lekarską, gdy obsługa izby zauważy albo podejrzewa chorobę wymagającą leczenia prowadzonego stale lub w określonych okresach. Taką konsultację trzeba również zorganizować, jeśli sam osadzony poinformuje o takim schorzeniu. Nie jest więc konieczne wcześniejsze potwierdzenie choroby przez lekarza. Wystarczy podejrzenie personelu albo oświadczenie osadzonego, że jego stan wymaga leczenia.

Przepis nakłada na obsługę izby zatrzymań obowiązek reagowania w sposób konieczny do ochrony każdego osadzonego. Chodzi o zapewnienie mu bezpieczeństwa osobistego podczas pobytu w izbie. Zakres tego obowiązku obejmuje działania, które są niezbędne w danej sytuacji. Z przepisu wynika więc, że obsługa nie może pozostawać bierna, jeżeli podjęcie działań jest potrzebne dla ochrony osadzonych.

Przepis nakłada na obsługę izby zatrzymań obowiązek odnotowywania czynności wykonanych wobec osadzonych. Zapisy należy umieszczać w książce meldunków żołnierzy pełniących służbę w izbie. Nie chodzi więc o dowolne notatki, lecz o adnotacje dotyczące czynności wskazanych w rozporządzeniu. Książka ma określony wzór, zamieszczony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.

Przepis gwarantuje osobom uprawnionym do kontroli izby zatrzymań szybkie i pełne przeprowadzenie takiej kontroli. Obsługa ma umożliwić, bez zbędnej zwłoki, rozmowę z osadzonymi bez udziału innych osób. Kontrolujący mogą również sprawdzić ewidencję i dokumentację izby oraz obejrzeć wszystkie jej pomieszczenia. Obowiązkiem obsługi jest więc zapewnienie warunków do wykonania każdego z tych działań.

Przepis określa obowiązkowe wyposażenie pomieszczenia przeznaczonego dla komendanta i obsługi izby zatrzymań. W takim miejscu muszą znajdować się urządzenia pozwalające sprawdzić i zarejestrować zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, testy wykrywające środki odurzające w organizmie osadzonego, apteczka medyczna oraz defibrylator AED. Oznacza to, że wszystkie te elementy powinny być dostępne w tym pomieszczeniu.

Osadzony

Osadzony w przepisach

Kodeks karny wykonawczy1 przepis

w sprawie izb zatrzymań9 przepisów