Organy ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej

„Organy ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej” to określenie używane w ustawie o wymianie informacji z organami ścigania państw członkowskich Unii Europejskiej, państw trzecich, agencjami Unii Europejskiej oraz organizacjami międzynarodowymi. Obejmuje ono właściwe organy państw należących do Unii Europejskiej, a także organy państw spoza Unii Europejskiej, jeżeli państwa te stosują przepisy dorobku Schengen.

O zakwalifikowaniu danego organu do tej kategorii decyduje jego ustawowe umocowanie w państwie, w którym działa. Musi on być uprawniony do wykonywania zadań związanych z wykrywaniem sprawców przestępstw lub przestępstw skarbowych, ich ściganiem, a także z zapobieganiem przestępczości i jej zwalczaniem. Pojęcie nie odnosi się więc do wszystkich instytucji publicznych, lecz do organów, których kompetencje obejmują działania w obszarze ścigania i przeciwdziałania przestępczości.

W tej ustawie definicja określa krąg zagranicznych podmiotów, z którymi mogą być wymieniane informacje dotyczące przestępczości. Ma to znaczenie dla ustalenia, czy konkretny organ z innego państwa jest właściwym adresatem lub źródłem informacji w ramach współpracy transgranicznej. Dzięki temu przepisy ustawy mogą być stosowane nie tylko do organów państw Unii Europejskiej, lecz także do odpowiednich organów państw nieunijnych uczestniczących w systemie Schengen.

W praktyce pojęcie służy zatem wskazaniu zagranicznych partnerów uprawnionych do współpracy w zakresie wykrywania i ścigania czynów zabronionych oraz zapobiegania przestępczości. Znaczenie ma zarówno państwo, z którego pochodzi organ, jak i zakres jego kompetencji. Dopiero łączne spełnienie tych warunków pozwala traktować go jako organ ścigania państwa objętego ustawową definicją.