Organizacje zawodowe rzeczoznawców majątkowych

„Organizacje zawodowe rzeczoznawców majątkowych” to określona w ustawie „Gospodarka nieruchomościami” kategoria organizacji skupiających osoby wykonujące zawód rzeczoznawcy majątkowego albo przedsiębiorców związanych z tym obszarem. Definicja wskazuje trzy możliwe formy takich organizacji.

Po pierwsze, chodzi o stowarzyszenia, w których rzeczoznawcy majątkowi stanowią co najmniej połowę wszystkich członków. O zakwalifikowaniu stowarzyszenia decyduje więc nie sama nazwa ani deklarowany przedmiot działalności, lecz rzeczywista struktura członkowska i udział rzeczoznawców w całej liczbie członków.

Po drugie, do tej kategorii należą związki stowarzyszeń spełniających opisany warunek. Oznacza to, że definicja obejmuje również organizacje tworzone przez takie stowarzyszenia, a nie tylko pojedyncze stowarzyszenia. W tym przypadku istotne jest powiązanie związku z organizacjami, których co najmniej połowę członków stanowią rzeczoznawcy majątkowi.

Po trzecie, definicja obejmuje izby gospodarcze, pod warunkiem że co najmniej połowę ich członków stanowią przedsiębiorcy wskazani w art. 174 ust. 7 pkt 1. Ta część definicji odnosi się więc do innego rodzaju organizacji i do innej grupy członków, ale również opiera się na wymaganym udziale co najmniej połowy członków.

Pojęcie służy do ustalenia, jakie podmioty ustawa traktuje jako organizacje zawodowe rzeczoznawców majątkowych. Ma znaczenie wszędzie tam, gdzie przepisy ustawy posługują się tym określeniem, ponieważ pozwala odróżnić organizacje spełniające ustawowe przesłanki od innych stowarzyszeń, związków lub izb gospodarczych działających w obszarze nieruchomości. W praktyce przy ocenie, czy dana organizacja mieści się w tej kategorii, należy uwzględnić jej formę prawną, charakter organizacji, strukturę członkostwa oraz, w przypadku izby gospodarczej, także to, czy wymaganą większość stanowią przedsiębiorcy wskazani w przepisie odsyłającym.