Organ rekwizycyjny

„Organ rekwizycyjny” to organ, któremu organ egzekucyjny prowadzący postępowanie egzekucyjne powierzył wykonanie określonych czynności egzekucyjnych. Pojęcie to służy opisaniu sytuacji, w której czynności związane z egzekucją wykonuje inny organ niż ten, który prowadzi całe postępowanie.

Podstawową przesłanką jest to, aby organ rekwizycyjny miał taką samą właściwość rzeczową jak organ egzekucyjny prowadzący postępowanie. Oznacza to, że oba organy powinny być właściwe do działania w sprawach tego samego rodzaju. Powierzenie czynności następuje na podstawie zlecenia organu prowadzącego postępowanie. Organ rekwizycyjny nie przejmuje przez to całego postępowania, lecz wykonuje te czynności egzekucyjne, które zostały mu zlecone.

Ustawa przewiduje także rozwiązanie na wypadek, gdy nie ma organu o takiej samej właściwości rzeczowej. W takiej sytuacji funkcję organu rekwizycyjnego pełni właściwy naczelnik urzędu skarbowego. Jest on wskazany jako organ zastępczy, któremu można zlecić wykonanie czynności egzekucyjnych, gdy brak organu spełniającego podstawowe kryterium właściwości.

W praktyce instytucja ta pozwala rozdzielić prowadzenie postępowania od wykonywania poszczególnych działań egzekucyjnych. Organ prowadzący może zlecić ich wykonanie organowi właściwemu rzeczowo, a w razie braku takiego organu, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Dzięki temu możliwe jest wykonanie czynności przez organ wskazany w ustawowym mechanizmie współdziałania, bez zmiany organu prowadzącego postępowanie. Znaczenie pojęcia sprowadza się więc do określenia organu wykonującego zlecone czynności egzekucyjne w ramach postępowania prowadzonego przez inny organ. Definicja znajduje się w ustawie „o postępowaniu egzekucyjnym w administracji”.