Organ ochrony środowiska

„Organ ochrony środowiska” to określenie używane w ustawie „Prawo ochrony środowiska” dla organów administracji, które realizują zadania publiczne związane z ochroną środowiska. Nie chodzi więc o każdą instytucję zajmującą się środowiskiem ani o podmiot prywatny, lecz o organ administracji działający w ramach przyznanych mu kompetencji.

Pojęcie ma dwa podstawowe elementy. Po pierwsze, dany podmiot musi należeć do administracji i wykonywać zadania publiczne. Po drugie, zadania te muszą dotyczyć ochrony środowiska, a zakres działania organu powinien wynikać z właściwości określonej w tytule VII w dziale I tej ustawy. Oznacza to, że o uznaniu danego organu za organ ochrony środowiska decyduje nie sama nazwa urzędu ani faktyczne zainteresowanie sprawami środowiska, lecz jego ustawowo określone umocowanie i zakres kompetencji.

Definicja porządkuje system wykonywania zadań publicznych w dziedzinie ochrony środowiska. Wskazuje, że poszczególne sprawy powinny być prowadzone przez organ właściwy według przepisów ustawy, a nie przez dowolny organ administracji. Ma to znaczenie dla ustalenia, kto może przyjmować zgłoszenia, prowadzić określone działania, wykonywać zadania kontrolne lub podejmować inne czynności przewidziane w przepisach ochrony środowiska.

W praktyce adresat obowiązku powinien zwrócić się do organu właściwego dla danej sprawy, zgodnie z podziałem kompetencji wynikającym z ustawy. Termin ten pojawia się między innymi przy obowiązku zgłaszania eksploatacji niektórych instalacji, gdy ich emisja nie wymaga pozwolenia, oraz przy informowaniu o zakończeniu działań zapobiegawczych lub naprawczych związanych ze szkodą w środowisku. W obu przypadkach określenie właściwego organu służy wskazaniu administracji, do której należy przekazać wymagane informacje.