Order

Order w polskim prawie jest szczególnym odznaczeniem państwowym, przyznawanym za zasługi o istotnym znaczeniu dla państwa, społeczeństwa lub określonej dziedziny działalności. Stanowi wyróżnienie o charakterze honorowym, którego uzyskanie potwierdza nadanie określonego orderu oraz wręczenie jego odznaki. Ordery są uregulowane przede wszystkim w przepisach dotyczących orderów i odznaczeń.

Order różni się od odznaczenia przede wszystkim rangą, ustanowieniem i znaczeniem przypisywanym danemu wyróżnieniu. Poszczególne ordery mogą mieć klasy lub stopnie, a przepisy określają ich nazwę, wygląd, sposób nadawania, kolejność noszenia oraz zasady posługiwania się odznaką. Odznaka orderu jest materialnym znakiem przyznanego wyróżnienia. Może być noszona w pełnej formie albo zastąpiona przewidzianą prawem formą skróconą, na przykład baretką, zależnie od rodzaju uroczystości, stroju i obowiązujących regulacji.

Najważniejsze cechy orderu:

• jest nadawany imiennie, za określone zasługi lub dokonania;
• może być przyznany obywatelowi polskiemu, a w przypadkach przewidzianych w przepisach także cudzoziemcowi;
• może zostać nadany również osobie zmarłej, jeżeli przepisy dopuszczają taką formę uhonorowania;
• podlega zasadom dotyczącym noszenia, kolejności względem innych orderów, odznaczeń i odznak oraz zastępowania odznaki innymi oznakami;
• może mieć znaczenie w postępowaniach i rejestrach związanych z prawami publicznymi osoby wyróżnionej.

Kompetencję do nadawania orderów i odznaczeń ma Prezydent Rzeczypospolitej. Nadanie orderu następuje w sposób określony w przepisach, zwykle na podstawie zasług przedstawionej osoby. Odrębną kwestią jest przyjęcie przez obywatela polskiego orderu lub odznaczenia zagranicznego, które podlega szczególnym regułom. Order nie daje co do zasady uprawnień majątkowych ani stanowiskowych, lecz pełni funkcję państwowego wyróżnienia i może być elementem oficjalnego statusu honorowego osoby odznaczonej.