Art. 130^2 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje procedurę postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników (adwokatów, radców prawnych, rzeczników patentowych), które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten wprowadza mechanizm zwrotu takich pism bez wezwania do uiszczenia brakującej opłaty, co ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami.

#### 1. Zwrot pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty

Zgodnie z § 1 art. 130^2 k.p.c., przewodniczący zwraca pismo wniesione przez profesjonalnego pełnomocnika bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo to podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu. Jest to istotne uproszczenie w stosunku do ogólnych zasad dotyczących braków formalnych pism procesowych, które przewidują wezwanie do ich uzupełnienia.

#### 2. Możliwość uiszczenia brakującej opłaty

§ 2 art. 130^2 k.p.c. daje stronie możliwość uiszczenia brakującej opłaty w terminie tygodniowym od dnia doręczenia zarządzenia o zwrocie pisma. Jeżeli opłata zostanie wniesiona we właściwej wysokości w tym terminie, pismo wywołuje skutek od daty pierwotnego wniesienia. Jest to korzystne dla strony, ponieważ pozwala na zachowanie pierwotnej daty wniesienia pisma, co może mieć znaczenie np. dla zachowania terminów procesowych.

#### 3. Kolejny zwrot pisma

Przepis wyraźnie stanowi, że skutek taki nie następuje w razie kolejnego zwrotu pisma z tej samej przyczyny. Oznacza to, że jeżeli pismo zostanie zwrócone po raz drugi z powodu braku opłaty, nie będzie już możliwości zachowania pierwotnej daty wniesienia pisma.

#### 4. Wyjątki od stosowania przepisu

§ 3 art. 130^2 k.p.c. przewiduje wyjątki od stosowania § 1. Przepis ten nie ma zastosowania, gdy obowiązek uiszczenia opłaty stosunkowej powstał na skutek sprawdzenia przez sąd wskazanej przez stronę wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia. W takich przypadkach sąd nie zwraca pisma bez wezwania do uiszczenia opłaty, co ma na celu ochronę interesów stron, które mogłyby nie być świadome konieczności uiszczenia dodatkowej opłaty wynikającej z decyzji sądu.

### Podsumowanie

Art. 130^2 k.p.c. wprowadza istotne uproszczenie w procedurze postępowania z pismami procesowymi wniesionymi przez profesjonalnych pełnomocników, które nie zostały należycie opłacone. Przepis ten ma na celu usprawnienie postępowania sądowego i eliminację opóźnień związanych z niekompletnymi wnioskami, jednocześnie dając stronom możliwość uzupełnienia braków w określonym terminie. Wyjątki przewidziane w § 3 mają na celu ochronę interesów stron w sytuacjach, gdy obowiązek uiszczenia opłaty wynika z decyzji sądu.

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis wprowadza podstawowy podział opłat komorniczych na dwie kategorie: stosunkowe oraz stałe. Oznacza to, że w przepisach dotyczących kosztów komorniczych można spotkać oba te rodzaje opłat. Z samego tego przepisu nie wynika jednak, na jakiej podstawie ustala się opłatę stosunkową, jaka jest wysokość opłaty stałej ani w jakich sytuacjach stosuje się poszczególne rodzaje. Przepis jedynie wskazuje, że taki podział istnieje.

Opłata stosunkowa

Opłata stosunkowa w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

o kosztach komorniczych1 przepis