Opłata stała

Opłata stała to opłata określona w przepisach w sposób niezależny od wartości przedmiotu sprawy albo od faktycznej wysokości świadczenia, którego dotyczy. Nie oznacza to jednak zawsze jednej, niezmiennej kwoty. Jej wysokość może zależeć od rodzaju czynności, okresu naliczania, maksymalnej ilości wody wskazanej w pozwoleniu lub innych kryteriów przewidzianych w ustawie. Opłata stała jest przeciwstawiana przede wszystkim opłacie stosunkowej, obliczanej jako część wartości przedmiotu sprawy, oraz opłacie zmiennej.

W Prawie wodnym opłata stała jest jednym ze składników opłat za usługi wodne. Dotyczy w szczególności poboru wód podziemnych lub powierzchniowych w zakresie określonym w pozwoleniu oraz niektórych przypadków odprowadzania wód. Jest ustalana z uwzględnieniem stawki, czasu korzystania z usługi i maksymalnego poboru wody określonego w pozwoleniu. W przeciwieństwie do opłaty zmiennej nie zależy bezpośrednio od rzeczywistej ilości wody pobranej w danym okresie. Co do zasady jest naliczana kwartalnie i podlega wniesieniu na rachunek właściwego podmiotu Wód Polskich. Brak zapłaty może prowadzić do określenia należności w drodze decyzji.

Termin ten występuje także w przepisach dotyczących kosztów sądowych i komorniczych. W postępowaniach sądowych opłata stała jest przypisana do określonego rodzaju wniosku, pozwu, środka zaskarżenia lub czynności, niezależnie od wartości dochodzonego prawa. Dotyczy między innymi niektórych postępowań rejestrowych i wieczystoksięgowych. Nienależyte opłacenie wniosku może skutkować jego zwrotem na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego. W sprawach komorniczych opłaty stałe pobiera się za wskazane czynności, w szczególności za wszczęcie określonych rodzajów egzekucji lub wykonanie czynności dotyczących zabezpieczenia spadku i spisu inwentarza. Znaczenie praktyczne opłaty stałej polega na tym, że jej wysokość i obowiązek uiszczenia wynikają bezpośrednio z rodzaju usługi, postępowania albo czynności wskazanej w przepisach.