Art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym reguluje kwestie związane z odszkodowaniami oraz innymi roszczeniami właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości, które wynikają z uchwalenia lub zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

#### Ust. 1
Pierwszy ustęp artykułu stanowi, że jeżeli uchwalenie lub zmiana planu miejscowego powoduje, że korzystanie z nieruchomości w dotychczasowy sposób lub zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem staje się niemożliwe lub istotnie ograniczone, właściciel lub użytkownik wieczysty może żądać od gminy odszkodowania za rzeczywistą szkodę lub wykupienia nieruchomości. Przepis ten ma na celu ochronę praw właścicieli i użytkowników wieczystych przed negatywnymi skutkami decyzji planistycznych.

#### Wyłączenia (ust. 1a)
Ustęp 1a wprowadza wyjątki od powyższej zasady. Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli zmiany w planie wynikają z:
1. Uwarunkowań hydrologicznych, geologicznych, geomorfologicznych lub przyrodniczych, takich jak występowanie powodzi.
2. Decyzji dotyczących lokalizacji lub realizacji inwestycji celu publicznego, wydanych przez inne organy niż gmina.
3. Zakazów lub ograniczeń zabudowy i zagospodarowania terenu wynikających z przepisów ustaw lub aktów prawa miejscowego.

#### Ust. 2
Ustęp 2 przewiduje możliwość realizacji roszczeń poprzez zaoferowanie nieruchomości zamiennej przez gminę. Zawarcie umowy zamiany powoduje wygaśnięcie roszczeń.

#### Ust. 3
W przypadku obniżenia wartości nieruchomości w wyniku uchwalenia lub zmiany planu miejscowego, właściciel lub użytkownik wieczysty, który zbywa nieruchomość, może żądać od gminy odszkodowania równego obniżeniu wartości nieruchomości. Jest to mechanizm mający na celu rekompensatę strat finansowych poniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego.

#### Ust. 4
Jeżeli wartość nieruchomości wzrosła w wyniku uchwalenia lub zmiany planu miejscowego, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa nieruchomość, gmina pobiera jednorazową opłatę ustaloną w planie, która nie może przekroczyć 30% wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy.

#### Wyłączenia (ust. 5)
Ustęp 5 wprowadza wyjątki od pobierania opłaty, o której mowa w ust. 4, w przypadku nieodpłatnego przeniesienia własności nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na następcę.

#### Ust. 6
W przypadku zbycia przez następcę nieruchomości przekazanych przez rolnika, przepisy o opłacie, o której mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio.

#### Ust. 7
W razie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w sprawie planu miejscowego, odszkodowanie lub opłata podlegają zwrotowi odpowiednio na rzecz gminy lub aktualnego właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości.

#### Ust. 8
Jeżeli uchwała rady gminy w sprawie planu miejscowego zostanie uznana za nieważną, gmina może żądać od aktualnego właściciela lub użytkownika wieczystego zwrotu kwoty stanowiącej równowartość wypłaconego odszkodowania.

### Podsumowanie
Art. 36 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza mechanizmy ochrony praw właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości w sytuacjach, gdy uchwalenie lub zmiana planu miejscowego wpływa na możliwość korzystania z nieruchomości. Przepisy te mają na celu zrównoważenie interesów publicznych i prywatnych, zapewniając jednocześnie odpowiednie rekompensaty za poniesione straty.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Przepis (art. 71) dotyczy opłat związanych z oddaniem nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste. Zgodnie z tym artykułem, osoba, która otrzymuje nieruchomość w użytkowanie wieczyste, musi uiścić pierwszą opłatę oraz opłaty roczne.

Pierwsza opłata za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, która została uzyskana w drodze przetargu, musi zostać zapłacona jednorazowo, nie później niż w dniu zawarcia umowy o użytkowanie wieczyste. Natomiast pierwszą opłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości w drodze bezprzetargowej można rozłożyć na raty.

Opłaty roczne za użytkowanie wieczyste nieruchomości należy wnosić corocznie do dnia 31 marca, z góry za dany rok. Nie pobiera się opłaty rocznej za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Istnieje możliwość ustalenia innego terminu zapłaty opłaty rocznej na wniosek użytkownika wieczystego, jednak nie może on przekraczać danego roku kalendarzowego.

W przypadku wygaśnięcia użytkowania wieczystego, opłata roczna za dany rok podlega zmniejszeniu proporcjonalnie do czasu trwania użytkowania wieczystego w tym roku. Natomiast w sytuacji, gdy następuje zmiana użytkownika wieczystego w wyniku przeniesienia prawa użytkowania wieczystego, opłatę roczną pobiera się w całości od nowego użytkownika wieczystego nieruchomości.

o gospodarce nieruchomościami

Przepis wskazuje, czego dotyczą regulacje zawarte w rozporządzeniu: opłat związanych z ochroną określonych przedmiotów. Obejmuje zarówno opłaty jednorazowe, jak i okresowe. Określa też trzy kwestie: sposób ustalania tych opłat, zasady ich uiszczania oraz ich wysokość. Zakres regulacji obejmuje wynalazki, wzory użytkowe i przemysłowe, znaki towarowe, oznaczenia geograficzne oraz topografie układów scalonych. Przepis wyznacza więc ogólny zakres rozporządzenia, a nie konkretną kwotę opłaty.

w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych.

Opłata jednorazowa

Opłata jednorazowa w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

o gospodarce nieruchomościami1 przepis

w sprawie opłat związanych z ochroną wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów przemysłowych, znaków towarowych, oznaczeń geograficznych i topografii układów scalonych.1 przepis