Art. 564 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje procedurę postępowania w przypadku wniesienia prośby o ułaskawienie. Przepis ten określa obowiązki sądów pierwszej instancji oraz sądów odwoławczych w kontekście wydawania opinii na temat zasadności ułaskawienia oraz dalszego postępowania z aktami sprawy.

1. **Procedura w sądzie pierwszej instancji**:
   - Jeżeli w sprawie orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wydał on opinię pozytywną, zobowiązany jest przesłać Prokuratorowi Generalnemu akta sprawy lub ich niezbędne części wraz z opinią.
   - W przypadku braku podstaw do wydania opinii pozytywnej, sąd pierwszej instancji pozostawia prośbę bez dalszego biegu. Oznacza to, że prośba o ułaskawienie nie jest przekazywana dalej i nie jest rozpatrywana przez wyższe instancje.

2. **Procedura w sądzie odwoławczym**:
   - Jeżeli w sprawie orzekał sąd odwoławczy, sąd pierwszej instancji przesyła mu akta sprawy lub ich niezbędne części wraz ze swoją opinią.
   - Sąd odwoławczy może pozostawić prośbę bez dalszego biegu tylko wtedy, gdy wyda opinię negatywną, a taką samą opinię wydał już sąd pierwszej instancji. W innych przypadkach, sąd odwoławczy przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta wraz z opiniami.

3. **Dostępność opinii pozytywnych**:
   - Opinie pozytywne nie są dostępne dla osób wymienionych w art. 560 k.p.k. Art. 560 k.p.k. odnosi się do osób, które mogą wnosić prośbę o ułaskawienie, czyli skazanego, jego obrońcy, prokuratora oraz osób bliskich skazanemu. Ograniczenie dostępu do opinii pozytywnych ma na celu zapewnienie poufności procesu decyzyjnego w sprawach ułaskawieniowych.

**Znaczenie praktyczne**:
Art. 564 k.p.k. ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ reguluje kluczowe aspekty procedury ułaskawieniowej. Przepis ten zapewnia, że prośby o ułaskawienie są rozpatrywane w sposób uporządkowany i zgodny z określonymi procedurami, co ma na celu zapewnienie sprawiedliwości i transparentności procesu. Jednocześnie, ograniczenie dostępu do opinii pozytywnych chroni integralność procesu decyzyjnego i zapobiega potencjalnym nadużyciom.

**Podsumowanie**:
Art. 564 k.p.k. precyzyjnie określa obowiązki sądów w kontekście rozpatrywania próśb o ułaskawienie, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania systemu wymiaru sprawiedliwości. Przepis ten zapewnia, że prośby o ułaskawienie są rozpatrywane w sposób rzetelny i zgodny z prawem, jednocześnie chroniąc poufność procesu decyzyjnego.

Kodeks postępowania karnego (kpk)

Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza instytucję umowy o współdziałanie między Szefem Krajowej Administracji Skarbowej (KAS) a podatnikiem. Jest to narzędzie mające na celu zwiększenie przejrzystości i zaufania w relacjach między organami podatkowymi a podatnikami, szczególnie dużymi przedsiębiorstwami.

#### 1. Cel umowy o współdziałanie

Umowa o współdziałanie ma na celu zapewnienie przestrzegania przepisów prawa podatkowego przez podatnika w warunkach przejrzystości i wzajemnego zaufania. Jest to szczególnie istotne w kontekście dużych przedsiębiorstw, które ze względu na skalę działalności mogą być bardziej narażone na ryzyko nieprawidłowości podatkowych. Umowa ta ma również na celu zrozumienie specyfiki działalności podatnika przez organy podatkowe, co może prowadzić do bardziej efektywnego i mniej konfliktowego zarządzania zobowiązaniami podatkowymi.

#### 2. Warunki zawarcia umowy

Aby podatnik mógł złożyć wniosek o zawarcie umowy o współdziałanie, musi spełnić określone kryteria:
- Wartość przychodu wykazana w zeznaniu podatkowym za poprzedni rok podatkowy musi przekroczyć równowartość 50 000 000 euro.
- Przeliczenie tej kwoty na złote odbywa się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roboczym roku kalendarzowego poprzedzającego rok złożenia wniosku.

#### 3. Audyt wstępny

Umowa o współdziałanie może być zawarta jedynie z podatnikiem, który otrzymał pozytywną opinię z audytu wstępnego. Audyt ten ma na celu ocenę, czy podatnik spełnia wymagania niezbędne do zawarcia umowy, w tym w zakresie rzetelności i przejrzystości prowadzonej działalności gospodarczej.

#### 4. Odmowa zawarcia umowy

W przypadku odmowy zawarcia umowy o współdziałanie, Szef KAS jest zobowiązany do wskazania przyczyn takiej odmowy wraz z uzasadnieniem. Jest to istotne z punktu widzenia transparentności działania organów podatkowych oraz zapewnienia podatnikowi możliwości zrozumienia powodów odmowy i ewentualnego podjęcia działań naprawczych.

#### 5. Znaczenie praktyczne

Umowa o współdziałanie może przynieść korzyści zarówno podatnikom, jak i organom podatkowym. Dla podatników oznacza to większą pewność prawną i możliwość unikania sporów podatkowych. Dla organów podatkowych jest to narzędzie do lepszego monitorowania i zarządzania ryzykiem podatkowym w dużych przedsiębiorstwach.

#### 6. Podsumowanie

Art. 20s Ordynacji podatkowej wprowadza nowoczesne narzędzie współpracy między podatnikami a organami podatkowymi, które może przyczynić się do zwiększenia przejrzystości i zaufania w relacjach podatkowych. Warunki zawarcia umowy, w tym konieczność przeprowadzenia audytu wstępnego, mają na celu zapewnienie, że umowy te będą zawierane jedynie z rzetelnymi podatnikami, co z kolei może przyczynić się do poprawy jakości zarządzania podatkami w Polsce.

Ordynacja podatkowa

Art. 20zi Ordynacji podatkowej wprowadza szczegółowe regulacje dotyczące audytu podatkowego przeprowadzanego przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (KAS). Przepis ten określa, jakie dokumenty są sporządzane po zakończeniu audytu oraz jakie są dalsze kroki podejmowane zarówno przez organ podatkowy, jak i podatnika.

### Komentarz do Art. 20zi Ordynacji podatkowej

#### 1. Rodzaje dokumentów sporządzanych po audycie

Zgodnie z art. 20zi, po przeprowadzeniu audytu podatkowego Szef KAS sporządza jeden z trzech możliwych dokumentów:
- **Opinię pozytywną** - wskazującą, że nie stwierdzono nieprawidłowości w działalności podatnika.
- **Zalecenia** - wskazujące, jakie czynności podatnik powinien podjąć w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wraz z uzasadnieniem.
- **Opinię negatywną** - wskazującą na poważne nieprawidłowości, które mogą wymagać dalszych działań kontrolnych lub sankcji.

#### 2. Audyt monitorujący

Przepis wprowadza pojęcie audytu monitorującego, który jest wykonywany w sposób ciągły. Oznacza to, że Szef KAS ma możliwość bieżącego monitorowania działań podatnika, co może obejmować regularne przeglądy dokumentacji i działalności podatnika.

#### 3. Przekazanie opinii i zaleceń

Opinia oraz zalecenia są przekazywane niezwłocznie podatnikowi. Słowo „niezwłocznie” sugeruje, że organ podatkowy ma obowiązek działać bez zbędnej zwłoki, co ma na celu zapewnienie podatnikowi możliwości szybkiego podjęcia działań naprawczych.

#### 4. Termin realizacji zaleceń

Termin realizacji czynności podejmowanych w związku z przekazanymi zaleceniami jest uzgadniany między podatnikiem a Szefem KAS. Taka regulacja ma na celu zapewnienie elastyczności i dostosowanie terminu do specyfiki działalności podatnika oraz rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości.

#### 5. Wznowienie audytu

W przypadku zastosowania się przez podatnika do zaleceń audytu wstępnego, audyt ten może być wznowiony na okres niezbędny do weryfikacji zastosowania się podatnika do tych zaleceń. Oznacza to, że organ podatkowy ma prawo ponownie przeprowadzić audyt, aby upewnić się, że podatnik rzeczywiście usunął stwierdzone nieprawidłowości.

### Wnioski

Art. 20zi Ordynacji podatkowej wprowadza mechanizmy mające na celu zwiększenie transparentności i efektywności audytów podatkowych. Przepis ten nakłada na Szefa KAS obowiązek sporządzania szczegółowych dokumentów po zakończeniu audytu oraz umożliwia bieżące monitorowanie działań podatnika. Jednocześnie zapewnia podatnikowi możliwość uzgodnienia terminu realizacji zaleceń, co ma na celu dostosowanie działań naprawczych do specyfiki jego działalności. Wznowienie audytu w celu weryfikacji zastosowania się do zaleceń ma na celu zapewnienie, że stwierdzone nieprawidłowości zostały rzeczywiście usunięte.

Opinia pozytywna

Opinia pozytywna w przepisach