Art. 273 Prawa ochrony środowiska (dalej: „P.o.ś.”) reguluje kwestie związane z opłatami za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnymi karami pieniężnymi za naruszenie warunków korzystania ze środowiska. Przepis ten jest kluczowy dla podmiotów prowadzących działalność, która może wpływać na środowisko, w tym dla operatorów instalacji przemysłowych oraz operatorów statków powietrznych.

#### 1. Opłaty za korzystanie ze środowiska

Art. 273 ust. 1 P.o.ś. wskazuje, że opłaty za korzystanie ze środowiska są ponoszone za:
- wydane uprawnienia do emisji na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych,
- składowanie odpadów.

Opłaty te mają na celu zrekompensowanie negatywnego wpływu działalności gospodarczej na środowisko oraz zachęcenie do stosowania bardziej ekologicznych rozwiązań.

#### 2. Administracyjne kary pieniężne

Art. 273 ust. 2 P.o.ś. przewiduje administracyjne kary pieniężne za przekroczenie lub naruszenie warunków korzystania ze środowiska, ustalonych decyzją administracyjną. Kary te mogą być nałożone w przypadku:
- przekroczenia limitów emisji,
- naruszenia warunków magazynowania odpadów,
- emitowania hałasu do środowiska.

Kary te mają charakter prewencyjny i represyjny, mając na celu zapobieganie naruszeniom oraz sankcjonowanie podmiotów, które nie przestrzegają przepisów ochrony środowiska.

#### 3. Odrębne przepisy dotyczące opłat i kar

Art. 273 ust. 3 P.o.ś. odsyła do innych ustaw, które mogą określać odrębne przypadki i zasady ponoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz administracyjnych kar pieniężnych. W szczególności są to:
- ustawa o ochronie przyrody,
- ustawa - Prawo geologiczne i górnicze.

Przepisy te mogą wprowadzać dodatkowe obowiązki oraz sankcje dla podmiotów prowadzących działalność w specyficznych sektorach gospodarki.

#### 4. Zwolnienie z opłat za emisję gazów cieplarnianych

Art. 273 ust. 4 P.o.ś. wprowadza zwolnienie z opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza dla podmiotów, które rozliczyły emisję gazów cieplarnianych zgodnie z przepisami ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Zwolnienie to dotyczy emisji, która została rozliczona uprawnieniami do emisji.

#### Podsumowanie

Art. 273 P.o.ś. stanowi istotny element systemu prawnego ochrony środowiska w Polsce, regulując kwestie opłat i kar związanych z korzystaniem ze środowiska. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że podmioty gospodarcze ponoszą odpowiedzialność za swój wpływ na środowisko, a także promowanie działań zmierzających do ograniczenia tego wpływu. Wprowadzenie zwolnień dla podmiotów rozliczających emisję gazów cieplarnianych zgodnie z systemem handlu uprawnieniami do emisji stanowi dodatkowy mechanizm motywujący do przestrzegania przepisów i stosowania bardziej ekologicznych rozwiązań.

Prawo ochrony środowiska

Art. 285a Prawa ochrony środowiska wprowadza obowiązek wniesienia opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza przez prowadzących instalacje oraz operatorów statków powietrznych, którzy nie rozliczyli wielkości emisji gazów cieplarnianych zgodnie z przepisami ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

### 1. Zakres podmiotowy

Przepis ten dotyczy dwóch kategorii podmiotów:
- prowadzących instalacje,
- operatorów statków powietrznych.

Oba te podmioty są zobowiązane do rozliczenia wielkości emisji gazów cieplarnianych zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

### 2. Obowiązek wniesienia opłaty

W przypadku nieprzestrzegania obowiązku rozliczenia emisji, podmioty te muszą wnieść opłatę za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Opłata ta dotyczy emisji gazów cieplarnianych w danym roku kalendarzowym.

### 3. Terminy wniesienia opłaty

Przepis precyzuje dwa terminy wniesienia opłaty:
- do dnia 30 kwietnia następnego roku kalendarzowego,
- w terminie 14 dni od dnia następującego po upływie terminu rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92 ust. 5 ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

### 4. Sposób ustalania opłaty

Opłata za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza ustalana jest jako iloczyn ilości wprowadzonego gazu cieplarnianego, wyrażonego w ekwiwalencie w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji, oraz obowiązującej stawki opłat za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w zakresie emisji dwutlenku węgla w danym roku kalendarzowym.

### 5. Konsekwencje nieprzestrzegania przepisów

Niewniesienie opłaty w terminie może skutkować nałożeniem dodatkowych sankcji administracyjnych, w tym kar finansowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że podmioty odpowiedzialne za emisję gazów cieplarnianych będą przestrzegać obowiązujących przepisów i terminów, co jest kluczowe dla skutecznego zarządzania emisjami i ochrony środowiska.

### 6. Znaczenie dla ochrony środowiska

Art. 285a Prawa ochrony środowiska jest istotnym elementem systemu prawnego mającego na celu ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Wprowadzenie opłat za niewywiązanie się z obowiązku rozliczenia emisji stanowi dodatkowy bodziec ekonomiczny dla podmiotów, aby przestrzegały one przepisów i podejmowały działania na rzecz redukcji emisji.

### Podsumowanie

Art. 285a Prawa ochrony środowiska wprowadza mechanizm dyscyplinujący dla prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych, którzy nie rozliczyli emisji gazów cieplarnianych zgodnie z przepisami. Przepis ten ma na celu zapewnienie skutecznego zarządzania emisjami i ochrony środowiska poprzez nałożenie obowiązku wniesienia opłaty za wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza w przypadku nieprzestrzegania obowiązujących terminów rozliczenia emisji.

Art. 288 Prawa ochrony środowiska reguluje procedurę wymierzania opłat przez marszałka województwa w przypadku nieprzedłożenia wymaganych wykazów, przedłożenia wykazów zawierających błędne informacje lub niedokonania rozliczenia wielkości emisji. Przepis ten ma na celu zapewnienie skutecznego egzekwowania obowiązków związanych z korzystaniem ze środowiska oraz systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

#### 1. Nieprzedłożenie wykazów (art. 286 ust. 1)

Jeżeli podmiot korzystający ze środowiska nie przedłożył wykazów, o których mowa w art. 286 ust. 1, marszałek województwa ma prawo wymierzyć opłatę na podstawie własnych ustaleń lub wyników kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. W tym przypadku, brak przedłożenia wykazów jest traktowany jako naruszenie obowiązków administracyjnych, co skutkuje sankcją finansową.

#### 2. Przedłożenie wykazów zawierających błędne informacje

W sytuacji, gdy przedłożony wykaz zawiera informacje lub dane nasuwające zastrzeżenia, marszałek województwa również ma prawo wymierzyć opłatę. Opłata ta jest różnicą pomiędzy opłatą należną a wynikającą z wykazu. Marszałek opiera się na własnych ustaleniach lub wynikach kontroli wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Taka regulacja ma na celu zapobieganie manipulacjom danymi oraz zapewnienie rzetelności informacji przekazywanych przez podmioty korzystające ze środowiska.

#### 3. Niedokonanie rozliczenia wielkości emisji

Jeżeli podmiot nie dokonał rozliczenia wielkości emisji, o którym mowa w art. 92 ustawy o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych, marszałek województwa wymierza opłatę na podstawie wykazu prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych, którzy nie dopełnili tego obowiązku. Wykaz ten jest przekazywany przez Krajowy ośrodek bilansowania i zarządzania emisjami. Taka procedura ma na celu zapewnienie zgodności z systemem handlu uprawnieniami do emisji oraz skuteczne egzekwowanie obowiązków rozliczeniowych.

#### 4. Podstawa ustaleń marszałka województwa

Marszałek województwa dokonuje ustaleń na podstawie:
- Pomiarów dokonywanych przez organy administracji lub przez podmiot korzystający ze środowiska obowiązany do poniesienia opłat;
- Innych danych technicznych i technologicznych.

Takie podejście umożliwia marszałkowi województwa korzystanie z różnych źródeł informacji, co zwiększa precyzję i rzetelność ustaleń.

#### 5. Kopia decyzji dla wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska

Marszałek województwa ma obowiązek niezwłocznie przekazać kopię decyzji wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. Taka procedura zapewnia transparentność działań administracyjnych oraz umożliwia inspektorowi monitorowanie i kontrolowanie przestrzegania przepisów ochrony środowiska.

### Podsumowanie

Art. 288 Prawa ochrony środowiska stanowi istotny element systemu egzekwowania obowiązków związanych z korzystaniem ze środowiska oraz systemem handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych. Przepis ten zapewnia marszałkowi województwa narzędzia do skutecznego wymierzania opłat w przypadku naruszeń, co ma na celu ochronę środowiska oraz zapewnienie zgodności z przepisami prawa.

Operator statku

Operator statku w przepisach

Prawo ochrony środowiska3 przepisy