Okres programowania

Okres programowania to przedział czasu przyjmowany jako wspólna rama dla planowania budżetowego Wspólnot Europejskich. Nie chodzi więc o pojedynczy rok budżetowy ani o jednorazowe zestawienie dochodów i wydatków, lecz o dłuższą perspektywę, w której można planować budżety oraz związane z nimi działania w sposób uporządkowany i wzajemnie powiązany.

Pojęcie ma kilka istotnych elementów. Po pierwsze, obejmuje więcej niż jeden rok, ponieważ jego cechą jest wieloletniość. Po drugie, dotyczy planowania, a zatem wyznaczania ram i założeń na przyszłość, nie zaś wyłącznie wykonywania już przyjętego budżetu. Po trzecie, odnosi się do budżetów Wspólnot Europejskich, czyli do planowania finansowego prowadzonego na poziomie wspólnotowym. Wszystkie te cechy muszą występować łącznie, aby dany przedział czasu można było określić jako okres programowania w rozumieniu ustawy.

W ustawie „Narodowy Plan Rozwoju” termin ten służy do wskazania horyzontu, w którym należy rozpatrywać planowanie i realizację działań powiązanych z budżetem Wspólnot Europejskich. Pozwala odróżnić długookresowe ramy programowe od krótkoterminowych decyzji finansowych. Dzięki temu możliwe jest przyporządkowanie zamierzeń, środków i działań do określonej perspektywy czasowej oraz zachowanie ciągłości planowania.

W praktyce znaczenie okresu programowania polega na tym, że stanowi on punkt odniesienia dla oceny, kiedy dane działania są planowane i w jakiej perspektywie finansowej powinny być ujmowane. Ułatwia także porównywanie założeń budżetowych i porządkowanie przedsięwzięć według wspólnego horyzontu czasowego. Sam termin nie oznacza konkretnej kwoty ani pojedynczego dokumentu, lecz określa czasową i budżetową ramę, w której takie dokumenty i działania mogą być planowane. Definicja tego pojęcia została zawarta w ustawie „Narodowy Plan Rozwoju”.