Okres odniesienia

„Okres odniesienia” to określony w czasie przedział, który należy umiejscowić przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia. W ustawie „o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą” pojęcie to wyznacza więc ramy czasowe dla informacji i okoliczności związanych z postępowaniem dotyczącym takiego wniosku. Jego punktem odniesienia jest chwila złożenia wniosku, a nie na przykład dowolna data przyjęta przez wnioskodawcę lub organ.

Definicja nie wskazuje długości tego okresu ani konkretnej daty jego rozpoczęcia. Oznacza to, że samo hasło określa przede wszystkim jego położenie względem wniosku: chodzi o czas wcześniejszy, nie zaś o okres następujący po złożeniu dokumentu. Dokładne ustalenie zakresu okresu może zależeć od przepisu, w którym pojęcie jest używane, oraz od celu, jakiemu ma służyć w danej sytuacji.

W praktyce „okres odniesienia” pełni funkcję ramy czasowej. Pozwala ustalić, z jakiego okresu należy brać pod uwagę dane, zdarzenia lub inne okoliczności związane z udzieleniem pozwolenia. Ułatwia także odróżnienie informacji, które mogą mieć znaczenie dla wniosku, od tych, które pojawiły się już po jego złożeniu. Dzięki temu możliwe jest posługiwanie się jednolitym punktem odniesienia przy administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• związek z wnioskiem o udzielenie pozwolenia,
• usytuowanie okresu przed złożeniem tego wniosku,
• czasowy charakter, bez wskazania w samej definicji konkretnej długości,
• wykorzystanie jako podstawy do ustalania, które okoliczności mieszczą się w analizowanym czasie.

Nie jest to zatem nazwa samodzielnego rodzaju pozwolenia ani określenie czynności podejmowanej przez wnioskodawcę. Pojęcie opisuje wyłącznie czas, który należy uwzględnić w związku z wnioskiem. Jego znaczenie praktyczne polega na uporządkowaniu oceny faktów według ich wystąpienia przed momentem złożenia wniosku.