Okres korygowania

„Okres korygowania” to przedział czasu przypisany konkretnemu wytwórcy po rozwiązaniu umowy długoterminowej na podstawie umowy, o której mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej. Określa on, jak długo należy uwzględniać skutki tego rozwiązania w relacji do pierwotnego okresu obowiązywania umowy.

Początek tego okresu przypada na dzień rozwiązania umowy długoterminowej. Jego koniec wyznacza dzień, w którym wygasłaby ta umowa, gdyby nadal obowiązywała. Ustawa przewiduje jednak szczególne zasady ustalania końca okresu, gdy sytuacja wytwórcy jest bardziej złożona:

• jeżeli wytwórca jest stroną kilku umów długoterminowych, bierze się pod uwagę umowę o najdłuższym okresie obowiązywania;
• jeżeli wytwórca należy do grupy kapitałowej, uwzględnia się również umowy innych wytwórców należących do tej samej grupy, a więc wybiera się najdłużej obowiązującą z tych umów;
• w każdym przypadku okres korygowania nie może trwać dłużej niż do 31 grudnia 2025 roku.

Pojęcie służy zatem do precyzyjnego wyznaczenia ram czasowych, w których rozpatruje się następstwa przedterminowego rozwiązania umowy długoterminowej. Ma znaczenie dla ustalenia, za jaki okres mogą być korygowane lub rozliczane skutki związane z rozwiązaniem takich umów, zgodnie z mechanizmem przewidzianym w ustawie. W praktyce konieczne jest ustalenie nie tylko daty rozwiązania umowy, lecz także wszystkich umów długoterminowych zawartych przez danego wytwórcę oraz, w odpowiednich przypadkach, przez inne podmioty z tej samej grupy kapitałowej. Dzięki temu okres korygowania może obejmować czas wyznaczony przez najdłuższą umowę, ale pozostaje ograniczony ustawową datą końcową.