Przepis przyznaje zarówno Krajowej Izbie Lekarsko-Weterynaryjnej, jak i okręgowym izbom lekarsko-weterynaryjnym uprawnienie do posługiwania się pieczęcią urzędową. Oznacza to, że każda z tych izb może używać takiej pieczęci w ramach swojej działalności. Regulacja wskazuje podmioty, którym to uprawnienie przysługuje, oraz potwierdza urzędowy charakter pieczęci, ale nie określa jej wzoru, sposobu używania ani sytuacji, w których należy się nią posłużyć.

o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

Przepis wskazuje, kto tworzy okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną. Są to lekarze weterynarii wpisani do rejestru członków tej izby. Oznacza to, że o przynależności do izby decyduje dokonanie wpisu do właściwego rejestru. Z treści przepisu wynika również, że izba obejmuje osoby ujęte w tym rejestrze, a nie wszystkich lekarzy weterynarii bez względu na formalny status członkowski.

Przepis wskazuje, który organ zajmuje najwyższe miejsce w strukturze okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej. Jest nim okręgowy zjazd lekarzy weterynarii. Oznacza to, że ustawa przypisuje temu zjazdowi pozycję nadrzędną wobec pozostałych elementów organizacji izby. Przepis nie opisuje jednak zasad zwoływania zjazdu, jego składu ani szczegółowych uprawnień. Określa wyłącznie, kto jest najwyższą władzą tej izby.

Przepis dotyczy lekarzy weterynarii, którzy w dniu wejścia ustawy w życie mieli uprawnienie do wykonywania zawodu na podstawie dotychczasowych przepisów i faktycznie wykonywali ten zawód. Takie osoby zostają wpisane z urzędu do rejestru członków okręgowej izby lekarsko-weterynaryjnej. Właściwa jest izba obejmująca obszar, na którym lekarz wykonuje zawód.

Okręgowa izba lekarsko-weterynaryjna

Okręgowa izba lekarsko-weterynaryjna w przepisach

o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych4 przepisy