Ogród zoologiczny

„Ogród zoologiczny” to w rozumieniu ustawy „Ochrona przyrody” nie tylko miejsce, w którym można oglądać zwierzęta. Jest to odpowiednio urządzony i zagospodarowany teren, wyposażony w infrastrukturę techniczną oraz budynki funkcjonalnie związane z jego działalnością. Na tym terenie muszą być przetrzymywane i publicznie eksponowane żywe zwierzęta należące do gatunków dziko występujących.

Istotne są zatem zarówno cechy miejsca, jak i sposób jego wykorzystywania. Zwierzęta powinny być udostępniane publiczności przez co najmniej 7 dni w roku. Definicja odnosi się do ekspozycji żywych okazów, a więc nie obejmuje samych prezentacji, materiałów edukacyjnych ani miejsc, w których nie przetrzymuje się zwierząt. Znaczenie ma także to, że chodzi o gatunki występujące w warunkach dzikich, a nie wyłącznie o zwierzęta domowe lub hodowlane.

Ustawowa definicja wskazuje również, jakich miejsc nie należy uznawać za ogród zoologiczny. Wyłączone są cyrki, sklepy ze zwierzętami oraz miejsca, w których publicznie prezentuje się nie więcej niż 15 gatunków dziko występujących zwierząt, a łączna liczba eksponowanych okazów gadów, ptaków i ssaków nie przekracza 50. Wyłączenie obejmuje także azyli dla zwierząt. Oznacza to, że niewielka liczba prezentowanych gatunków lub okazów może przesądzać o tym, że dane miejsce nie mieści się w tej kategorii, nawet jeśli zwiedzający mogą oglądać tam zwierzęta.

Pojęcie służy w ustawie „Ochrona przyrody” do odróżnienia ogrodów zoologicznych od innych miejsc, w których zwierzęta są przetrzymywane albo pokazywane publicznie. W praktyce pozwala ustalić, czy konkretny teren i prowadzona w nim działalność spełniają ustawowe przesłanki ogrodu zoologicznego, czy też należą do jednego z wyraźnie wyłączonych rodzajów miejsc. Ma to znaczenie dla prawidłowego stosowania przepisów dotyczących ochrony przyrody oraz publicznego eksponowania dziko występujących zwierząt.