Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych

„Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych” to procentowy wskaźnik pokazujący, o ile emisja związana z biokomponentem jest niższa od emisji związanej z jego kopalnym odpowiednikiem. Pojęcie to jest zdefiniowane w ustawie o biokomponentach i biopaliwach ciekłych i służy do porównania wpływu obu rozwiązań na emisję gazów cieplarnianych.

Podstawą obliczenia są dwie wartości:

• całkowita emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia kopalnego odpowiednika biokomponentu,
• całkowita emisja tych gazów w cyklu życia samego biokomponentu.

Cykl życia oznacza całość uwzględnianych etapów związanych z danym odpowiednikiem lub biokomponentem, a nie tylko emisję powstającą podczas jego wykorzystania. Najpierw porównuje się obie wartości, ustalając różnicę między emisją kopalnego odpowiednika a emisją biokomponentu. Następnie tę różnicę odnosi się do całkowitej emisji kopalnego odpowiednika. Wynik przedstawia się w procentach.

Wskaźnik pozwala więc określić względną zmianę emisji, a nie jej bezwzględną ilość. Im większy dodatni wynik, tym większe ograniczenie emisji w porównaniu z kopalnym odpowiednikiem. Wynik równy zero oznacza, że obie wartości emisji są takie same. Jeżeli emisja biokomponentu jest wyższa, wynik może wskazywać brak ograniczenia, a nawet wzrost emisji względem przyjętego odpowiednika.

W praktyce pojęcie stanowi sposób oceny korzyści emisyjnej biokomponentu na tle paliwa lub surowca kopalnego, który jest dla niego punktem odniesienia. Dzięki wyrażeniu wyniku w procentach możliwe jest porównywanie różnych biokomponentów i różnych wartości emisji w jednolity sposób. W ramach ustawy wskaźnik ma znaczenie przy ocenie, w jakim stopniu zastosowanie biokomponentu wiąże się z ograniczeniem emisji gazów cieplarnianych w całym jego cyklu życia.