Oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów

Oficjalnie uznany system gwarantowania depozytów to formalnie ustanowiony mechanizm ochrony środków pieniężnych, który został zaakceptowany przez właściwe władze państwa należącego do grupy państw członkowskich. Pojęcie to wynika z ustawy „Bankowy Fundusz Gwarancyjny, system gwarantowania depozytów oraz przymusowa restrukturyzacja.” i służy wskazaniu, jakie systemy mogą być uznawane za systemy gwarantowania w rozumieniu tej regulacji.

Najważniejsze są trzy elementy:

• istnienie zorganizowanego systemu, a nie jedynie pojedynczej umowy lub dobrowolnego porozumienia,
• utworzenie systemu w państwie członkowskim,
• jego oficjalne, urzędowe uznanie przez właściwe organy tego państwa.

Samo prowadzenie działalności związanej z ochroną środków pieniężnych nie wystarcza więc do uznania danego rozwiązania za oficjalny system gwarantowania depozytów. Znaczenie ma zarówno sposób jego utworzenia, jak i formalny status potwierdzony przez państwo. Uznanie urzędowe odróżnia taki system od prywatnych, nieformalnych albo czysto umownych mechanizmów zabezpieczenia środków.

W praktyce pojęcie porządkuje zasady stosowania przepisów dotyczących gwarantowania depozytów i pozwala ustalić, czy dany mechanizm ochrony środków pieniężnych ma status przewidziany w ustawie. Ma to znaczenie zwłaszcza wtedy, gdy przepisy odnoszą się do systemu działającego w innym państwie członkowskim. Dzięki temu można ocenić nie tylko sam fakt istnienia ochrony, lecz także jej umocowanie w prawie i oficjalne potwierdzenie przez właściwe państwo. Definicja wskazuje zatem, że gwarancja depozytów w rozumieniu ustawy jest związana z instytucjonalnym, państwowo uznanym systemem, a nie z dowolnym sposobem zabezpieczania pieniędzy.