Odzysk materiałów

„Odzysk materiałów” to ustawowe określenie sposobów postępowania z odpadami, w których głównym rezultatem jest wykorzystanie zawartych w nich materiałów, a nie uzyskanie energii. Pojęcie to należy rozumieć jako kategorię odzysku określoną w ustawie „Odpady.”, służącą odróżnieniu działań ukierunkowanych na ponowne wykorzystanie materiałów od innych sposobów zagospodarowania odpadów.

Podstawową przesłanką jest to, aby dane działanie miało charakter odzysku materiałowego. Jednocześnie nie może ono polegać na odzysku energii ani na takim przetworzeniu odpadów, którego efektem są materiały przeznaczone do wykorzystania jako paliwa lub inne środki służące wytwarzaniu energii. Te sposoby postępowania zostały zatem wyłączone z zakresu odzysku materiałów, nawet jeżeli w ich wyniku powstaje produkt lub materiał możliwy do dalszego wykorzystania.

Definicja wskazuje przykładowe formy odzysku materiałów. Obejmuje w szczególności przygotowanie do ponownego użycia, czyli działania prowadzące do tego, aby przedmiot lub jego element mógł zostać wykorzystany ponownie, a także recykling, polegający na przetwarzaniu odpadów w celu uzyskania materiałów lub produktów nadających się do dalszego zastosowania. Do tej kategorii zaliczają się również prace ziemne, jeżeli stanowią odzysk materiałów w rozumieniu ustawy.

Znaczenie tego hasła jest praktyczne przede wszystkim przy kwalifikowaniu konkretnego sposobu zagospodarowania odpadów. Pozwala ustalić, czy dana czynność służy odzyskaniu i ponownemu wykorzystaniu materiałów, czy też należy do odrębnej kategorii, związanej z odzyskiem energii albo wytwarzaniem paliw i innych środków do produkcji energii. Dzięki temu pojęcie porządkuje rodzaje odzysku stosowane w przepisach o odpadach i wskazuje, że materiałowe wykorzystanie odpadów może obejmować zarówno ponowne użycie, recykling, jak i określone wykorzystanie w pracach ziemnych.