Odpady ulegające biodegradacji

„Odpady ulegające biodegradacji” to takie odpady, które mogą zostać rozłożone w procesie biologicznym z udziałem mikroorganizmów. Pojęcie to opisuje więc nie skład odpadów jako taki, lecz ich właściwość, czyli podatność na rozkład zachodzący dzięki aktywności organizmów żywych.

Z definicji ustawowej zawartej w ustawie „Odpady.” wynikają cztery podstawowe elementy tego pojęcia:

• musi chodzić o odpady, a więc materiały lub substancje zakwalifikowane jako odpady;
• odpady muszą ulegać rozkładowi, czyli zmianie prowadzącej do ich biologicznego przekształcenia;
• rozkład może przebiegać tlenowo, w obecności tlenu, albo beztlenowo, bez jego udziału;
• w procesie muszą uczestniczyć mikroorganizmy.

Biodegradowalność nie oznacza zatem po prostu, że odpad jest naturalny, organiczny albo łatwo znika. Istotne jest to, czy może zostać rozłożony przez mikroorganizmy oraz czy rozkład może zachodzić w jednym z dwóch wskazanych środowisk. Sama definicja nie uzależnia zakwalifikowania odpadu od konkretnego czasu rozkładu ani od jego wyglądu. Nie wskazuje też, że proces musi zachodzić wyłącznie w warunkach naturalnych. Najważniejsza jest możliwość biologicznego rozkładu z udziałem mikroorganizmów.

W ustawie pojęcie to służy do wyodrębnienia określonej grupy odpadów według ich cechy biologicznej. Pozwala odróżnić odpady, które mogą podlegać rozkładowi tlenowemu lub beztlenowemu, od odpadów, których właściwości nie odpowiadają temu kryterium. Ma to znaczenie dla posługiwania się prawidłową kategorią odpadów oraz dla dalszego opisu sposobu postępowania z nimi w ramach systemu gospodarowania odpadami.

W praktyce określenie, czy dany odpad ulega biodegradacji, opiera się na ocenie jego właściwości, a nie wyłącznie na potocznym przekonaniu, że jest „naturalny”. Pojęcie porządkuje klasyfikację odpadów i wskazuje, że w ich przypadku znaczenie ma możliwość wykorzystania procesów biologicznych przebiegających przy udziale mikroorganizmów.