Odpady budowlane i rozbiórkowe

„Odpady budowlane i rozbiórkowe” to określenie używane w ustawie „Odpady” dla odpadów, których powstanie pozostaje związane z prowadzeniem robót budowlanych. O zakwalifikowaniu danego odpadu do tej kategorii decyduje więc przede wszystkim jego źródło, czyli to, że pojawił się w toku prac budowlanych. Nie chodzi wyłącznie o właściwości samego materiału, lecz o okoliczności, w jakich stał się on odpadem.

Najważniejsze elementy tego pojęcia to:

• istnienie odpadu, a więc pozostałości lub materiału, który powstał w związku z określonym procesem i jest traktowany jako odpad,
• związek tego odpadu z robotami budowlanymi,
• powstanie odpadu w czasie wykonywania takich robót.

Definicja ma charakter porządkujący. Wyznacza zakres pojęcia stosowanego w przepisach dotyczących odpadów i pozwala rozpoznać, które odpady należy wiązać z działalnością budowlaną. Dzięki temu możliwe jest spójne stosowanie przepisów ustawy do odpadów powstających przy realizacji prac budowlanych, niezależnie od tego, jaki konkretnie materiał tworzy dany odpad. Istotne jest zatem ustalenie jego pochodzenia i związku z robotami, a nie samo miejsce, w którym został znaleziony.

W praktyce pojęcie służy do odróżnienia odpadów powstałych w związku z robotami budowlanymi od odpadów pochodzących z innych procesów. Ma znaczenie przy opisywaniu rodzaju odpadu, porządkowaniu informacji o jego źródle oraz stosowaniu zasad gospodarowania odpadami. Sama definicja nie wskazuje szczegółowego sposobu postępowania z konkretnym odpadem, lecz określa podstawę jego identyfikacji jako odpadu budowlanego i rozbiórkowego. W każdym przypadku kluczowe pozostaje ustalenie, czy odpad rzeczywiście powstał podczas robót budowlanych.